Ojców
Kapliczka Na Wodzie

Okres świetności Ojcowa to lata 1855-1930. To z tego czasu pozostały piękne drewniane budyneczki, będące pensjonatami uzdrowiskowymi. Ogromnym wysiłkiem mieszkańców powstała wtedy kapliczka.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na FacebookuPolub ten wpis na FacebookuPolub wpis na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: Barbara Górecka
Ojców. Kapliczka Na Wodzie
To przykład drewnianego budownictwa stylowego opartego na miejscowych i zapożyczonych motywach zdobniczych. Styl ten nazwano szwajcarsko-ojcowskim.
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Wyjątkową miejscowością na terenie Ojcowskiego Parku Narodowego jest Ojców. Jest to miejsce weekendowego wypoczynku Krakowian i Ślązaków.

Okres świetności Ojcowa to lata 1855-1930. To z tego czasu pozostały piękne drewniane budyneczki, będące pensjonatami uzdrowiskowymi. Ogromnym wysiłkiem mieszkańców Ojcowa powstała wtedy kapliczka. Ojców znajdował się wówczas pod zaborem rosyjskim. W pobliżu przebiegały granice innych państw. Prusy zajmowały Dolny i Górny Śląsk, Kraków i Śląsk Cieszyński były pod władaniem Austro-Węgier, a Królestwo Polskie żyło jeszcze wydarzeniami Powstania Styczniowego 1863 roku.

Nie na ziemi lecz na potoku

Władze nie wydały zezwolenia na budowę jakiejkolwiek świątyni. Próbowano uzyskać zgodę u Mikołaja II Romanowa, ostatniego cara Rosji, ale nie udało się. Jedynym możliwym rozwiązaniem było wykorzystanie rwącego potoku Prądnika. Mieszkańcy na własną odpowiedzialność wznieśli na nim drewniany kościółek zwany „Kaplicą na Wodzie”. Inicjatorem był ówczesny dyrektor zakładu hydropatycznego, doktor Stanisław Niedzielski. Kościołów nie wolno było budować na „ziemi”, a nie było zakazu budowania „na wodzie”.

Lokalna wersja szwajcarskiego stylu

Prace rozpoczęto wiosną 1901 roku, na polance pod skałkami zwanymi Prałatkami. Wcześniej na polanie Goplana stały ojcowskie „łazienki”. Z drugim brzegiem połączono polankę drewnianym pomostem. Był to fundament dla kaplicy, zamontowany na palach wbitych w dno potoku. Szybko stanęła bryła kościoła. Jest bardzo ciekawa architektonicznie. To przykład drewnianego budownictwa stylowego opartego na miejscowych i zapożyczonych motywach zdobniczych. Styl ten nazwano szwajcarsko-ojcowskim. Kapliczkę wieńczy piękna ażurowa wieżyczka. Odnowiono ją w 1996 roku.

Ludowo we wnętrzu

Kaplica jest p.w. św. Józefa Robotnika. Prace stolarskie wykonali miejscowi robotnicy pod kierunkiem stolarza I. Chmielowskiego. Kaplica ma kształt krzyża długości 11 metrów i szerokości 5 metrów. Wewnątrz są trzy ołtarze wykonane w kształcie szczytów chłopskich chałup. W szczycie głównego ołtarza umieszczono słońce, a pod nim figurki pięciu świętych. Figurki wykonał niejaki Kowalski z Białego Kościoła, pobliskiej wsi. Po bokach ołtarza znajdują się dwa orły, jako symbol Polski. Są one zawieszone ponad trzema unoszącymi się ku górze wężami, symbolizującymi zaborców Polski. Obraz Matki Boskiej Wspomożenia namalowała w 1901 roku, jedna z ówczesnych kuracjuszek. W 1972 roku powstał drewniany świecznik wykonany przez artystów ludowych z Kamionnej. Z tego samego okresu jest tabernakulum. Powstała też krata zewnętrzna powtarzająca ozdobny relief drzwi wejściowych. W 1983 roku, ołtarz soborowy został ozdobiony stylizowanymi kwiatami.

Warto wiedzieć

Idąc w kierunku miejscowości Skała mijamy kamienną obudowę źródła św. Jana, troszkę dalej białą altankę również ze źródłem Jana, ujętym w 1933 roku. Po drugiej stronie Prądnika kamienną grotę wykutą w skale. W niej znajduje się figurka Matki Boskiej Niepokalanej z 1905 roku.

Poczytaj więcej o okolicy:

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!
Zamknij