Kobyłka
Kanon i sztuczki dojrzałego baroku

Kościół w Kobyłce jest modelowym przykładem baroku dojrzałego na naszych ziemiach. Dzieło najwyższej klasy artystycznej późnego baroku z zastosowaniem wszystkich kanonów tego stylu ale i jego „sztuczek”.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na FacebookuPolub ten wpis na FacebookuPolub wpis na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: Teresa Pąkowa
Kobyłka. Kanon i sztuczki dojrzałego baroku
Wewnątrz kościół jest bogato dekorowany freskami Grzegorza Łodzińskiego. Nie brakuje ozdobnych sztukaterii i kolumn udających marmury, co osiągano odpowiednim malowaniem.
  • Kobyłka. Kanon i sztuczki dojrzałego baroku
  • Kobyłka. Kanon i sztuczki dojrzałego baroku
  • Kobyłka. Kanon i sztuczki dojrzałego baroku
  • Kobyłka. Kanon i sztuczki dojrzałego baroku
  • Kobyłka. Kanon i sztuczki dojrzałego baroku
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Siedemnaście kilometrów na wschód od Warszawy leży miejscowość Kobyłka. Jako osada znana jest od XIV wieku, a pierwsza parafia została powołana tu w 1415 roku. Wybudowano modrzewiowy kościół, a właściwie kilka kolejnych drewnianych, jako że pożary nie należały do rzadkości.

Kościół murowany powstał dopiero w latach 1740-45 z fundacji biskupa Marcina Załuskiego, sekretarza króla Augusta II. Projektantem był włoski architekt Guido Antonio Longhi. Jest to bazylika trójnawowa p.w. Św. Trójcy.

Powstało dzieło najwyższej klasy artystycznej późnego baroku z zastosowaniem wszystkich kanonów tego stylu ale i jego ?sztuczek?. Portal wejściowy z silnie zaakcentowaną osią środkową, wyposażony w dwie symetryczne wieże, długi, z bardzo rozfalowaną fasadą. Zdobny kolumnami i pilastrami stwarza wrażenie świątyni dużej, potężnej. Natomiast fasady boczne ? jak to w baroku bywało ? dość skromne. Wszak do wejścia wiernych zachęca się wejściem głównym, a nie ?opłotkami?.

Wewnątrz kościół jest bogato dekorowany freskami Grzegorza Łodzińskiego. Nie brakuje ozdobnych sztukaterii i kolumn udających marmury, co osiągano odpowiednim malowaniem. W całości bardzo dużo malarstwa iluzorycznego, tak charakterystycznego dla późnego baroku. Wszystko to stwarza wrażenie świątyni ogromnej, gdy w rzeczywistości taką nie jest. Tak po mistrzowsku zastosowano wszystkie efekty iluzoryczne. Szczególnie bogaty jest ołtarz główny, a na nie mniejszą uwagę zasługuje ambona i żyrandol.

W czasie ponad dwóch wieków świątynia ulegała zniszczeniom. W latach 1811-12 stacjonujące tu wojska napoleońskie przyczyniły się do znacznego uszkodzenia zwłaszcza malowideł (trzymano konie). Niemcy w 1944 roku wysadzili jedną z wież. Na szczęście za każdym razem dość szybko dokonywano napraw. Właściwie dopiero powojenna konserwacja odkryła pierwotne freski. Ostatnich odsłonięć fresków Męki Pańskiej na zewnętrznych ścianach dokonano dopiero w 2000 roku.
Kościół w Kobyłce jest modelowym przykładem baroku dojrzałego na naszych ziemiach.

Poczytaj więcej o okolicy:

 
Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!
Zamknij