Niechorze
Letnisko pod latarnią

Kto pokona 206 stopni i wdrapie się na wieżę, zobaczy na północy morze. Ku wschodowi jego brzeg zaznaczy biała linia piaszczystej plaży, z gęstym grzebieniem falochronów zrobionych z powbijanych w dno drewnianych pali oraz niewielkie molo.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na FacebookuPolub ten wpis na FacebookuPolub wpis na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: Małgorzata Raczkowska
Niechorze. Letnisko pod latarnią
Kiedy spojrzymy w dół zobaczymy zabudowania, które razem z latarnianą wieżą, tworzą zgrabną całość, powstałą w 1866 roku. To budynki mieszkalne i gospodarcze przeznaczone dla latarników i ich rodzin.
To już 10 lat! Materiał został zamieszczony w naszym portalu ponad dekadę temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Widać ją i z Dziwnówka i z Pogorzelicy. Widać ją też od morza, z odległości 20 mil morskich, czyli około 37 kilometrów.

Widać ją też z południa, od strony lądu, bo wznosi się ponad poziom gruntu na wysokość 45 metrów. A ponieważ stoi na wysokim klifie, jej światło miga co 10 sekund na wysokości 63 metrów nad poziomem morza. Latarnia morska w Niechorzu stoi nieco poza miejscowością, na jej zachodnim krańcu.

Kto pokona 206 stopni i wdrapie się na wieżę (wstęp kosztuje 4 złote), zobaczy na północy morze. Ku wschodowi jego brzeg zaznaczy biała linia piaszczystej plaży, z gęstym grzebieniem falochronów zrobionych z powbijanych w dno drewnianych pali oraz niewielkie molo. Na zachód od latarni zieleń drzew graniczy z błękitem wody. To dlatego, że z tej strony brzeg wznosi się coraz wyżej i wyżej, a porośnięty lasem klif przysłania wąskie pasmo piasku. Na południowym wschodzie zobaczymy jezioro. Nazywa się wdzięcznie Liwia Łuża. Z Bałtykiem łączy je kanał Liwka, a przepływ wody z położonego 10 cm powyżej poziomu morza jeziora reguluje śluza.
Akwen jest rezerwatem ornitologicznym. Jego brzegi w znacznej części porastają trzciny, w których mieszkają łabędzie i ptactwo błotne. Dookoła wytyczono szlak turystyczny.

Na mierzei między jeziorem a morzem ulokowała się miejscowość, która teraz nazywa się Niechorze, a do 1945 roku ? Horst. Wzmiankowano ją już w 1180 roku i wiemy, że składała się z dwu przysiółków: w jednym mieszkali rolnicy, w drugim ? rybacy. We wschodniej części miasta zachowało się kilka domów rybackich z XIX wieku, a w centrum wsi zorganizowano niewielkie muzeum, przybliżające pracę ludzi morza i ich codzienne życie na lądzie. W budynku muzeum mieści się informacja turystyczna.

Wracamy jednak do naszej latarni. Kiedy spojrzymy w dół zobaczymy zabudowania, które razem z latarnianą wieżą, tworzą zgrabną całość, powstałą w 1866 roku. To budynki mieszkalne i gospodarcze przeznaczone dla latarników i ich rodzin. Całość otoczona jest murem, a na wewnętrznym dziedzińcu znajduje się ładny ogród. Po krętych schodkach można zejść na betonowy taras zbudowany w początkach ubiegłego wieku. Solidna konstrukcja wzmacnia brzeg i chroni go przed osuwaniem się pod wpływem niszczycielskiej siły morza.

Warto wiedzieć

W Niechorzu pracuje pierwsza w Polsce kobieta-latarnik. Oprócz niej na naszym wybrzeżu tę rolę pełnią jeszcze dwie panie.

Poczytaj więcej o okolicy:

Dodano: 26 kwietnia 2010; Aktualizacja 6 czerwca 2020;
Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!