Figueres
Salvador Dali i jego muzeum
Określano go „surrealistycznym błaznem”. Ekscentrykiem pozostał praktycznie do końca życia. Lubił zwracać na siebie uwagę, znany był z udzielania wywiadów, w których wygłaszał poglądy paradoksalne i absurdalne. Po powrocie zza oceanu do Francji i Hiszpanii zainteresował się nauką, zwłaszcza psychologią, historią i mistycyzmem. W 1958 r. namalował swój pierwszy obraz historyczny, ilustrujący jedną z legend hiszpańskich. Później następne, głównie w dużych formatach. Od początku lat 70. już niemal nic nie malował, ostatni obraz „Jaskółczy ogon” powstał w roku 1983.
Teatro Museo Dalí
Zajmował się wówczas przede wszystkim organizowaniem swojego muzeum w rodzinnym mieście. W 1974 r. otworzył zaprojektowane przez siebie muzeum – Teatro Museo Dalí. Przebudował na nie ruiny teatru, w którym odbyła się pierwsza wystawa jego prac, zbombardowanego podczas hiszpańskiej wojny domowej (1936-39). Z czasem stało się ono zbyt małe, miasto dokupiło więc graniczącą z nim Torre Gorgot.
Artysta przebudował ją i zmienił nazwę na Torre Galatea na cześć zmarłej w1982 roku jego żony Gali. Jako część muzeum otwarta została ona w roku 1984. Wówczas też artysta przeniósł się do pokoiku w wieży i mieszkał do końca życia. Obecnie całość stanowi muzeum, ekscentryczne jak cało życie jego twórcy. Już jego widok zewnętrzny daje zwiedzającym przedsmak tego, co ich czeka wewnątrz. Zlokalizowane w ciągu starych umocnień, szokuje już zewnętrzną bryłą.
Jaja, chlebki i grób artysty
Na dachu wieży ustawione są wielkie jaja przemiennie z postaciami rycerzy przypominających statuetki filmowych Oskarów, ale z umieszczonymi na ich głowach … bagietkami. Zaś ceglaste ściany pokryte są gipsowymi, żółtymi katalońskimi chlebkami. Wewnątrz, w patio, stoi słynna „Deszczowa taksówka” z rzeźbą królowej Ester na masce. Autentyczny czarny cadillac, z którego po naciśnięciu guzika… wylewa się strumień wody na siedzące kukły pasażerów. A zawieszona pod stropem łódź rybacka, niegdyś własność Gali, wygląda jak płynąca nad ekspozycja.
Na ścianach wnętrza umieszczone są czaszki słonia i krokodyla, ale również pirenejskie skamieliny, fragmenty latarni z paryskiego metra i szuflad biurowych z urzędu miejskiego. W obitej czerwonym pluszem sali zwanej Skarbcem znajdują się portrety żony artysty oraz najważniejsze dla niego jego obrazy: „Widmo sex-appealu”, „Chleb w koszyku”, „Dematerializacja nosa Nerona”. Centralnym pomieszczeniem muzeum jest dawna scena teatralna. W krypcie pod nią znajduje się grób artysty pokryty kamienną płytą z wykutym napisem: „† SALVADOR DALI i DOMENECH. MARQUES DE DALI DE PÚBOL. 1904 – 1989”.
Dzieła sztuki w muzeum
Ogromna przezroczysta kopuła gmachu przypomina… oko muchy. Sala Mae West zaprojektowana przez Salvadora Dalí i Oscara Tusquetsa, zawiera trójwymiarowy projekt tej słynnej hollywoodzkiej gwiazdy filmowej. Meble tworzą zarys jej twarzy, a wchodząc do tej sali najpierw widzi się zarys bardzo dużej blond peruki wykonanej z zasłon, a następnie parę oczu w dwóch oprawkach i sofę w kształcie ust dopełniającą słynne rysy gwiazdy. Łącznie w ekspozycji muzealnej znajduje się ponad 1500 dzieł sztuki: obrazów, rysunków, rzeźb, zaprojektowanej przez artystę biżuterii dla francuskiego jubilera Francois Hugo, fotografii, ale również np. gobelin przedstawiający… topniejące zegarki kieszonkowe. Oprócz obrazów i instalacji Dalego są tu także dzieła jego przyjaciół, m.in. Ernsta Fuchsa, Arna Brekera i Antoniego Pitxota.
Muzeum to jest główną, najczęściej i najliczniej odwiedzaną atrakcją Figueres. Jako ciekawostkę wspomnę, że bezpłatnie można je zwiedzać tylko 6 stycznia, w Trzech Króli.
Dodaj komentarz