Figueres
Salvador Dali i jego muzeum
Około 40-tysięczne Figueres (hiszp. Figueras) w Katalonii nazywane jest miastem Salvadora Dali (1904-89). Malarza surrealisty i chyba największego ekscentryka wśród znanych artystów.
Tu się urodził i spędził młodość a następnie ostatni okres życia, zmarł i został pochowany. Mieszkał zaś przede wszystkim w Paryżu, a podczas II wojny światowej – do 1948 r. w USA. Rodzinne miasto i jego okolice często jednak odwiedzał, stworzył w nim też niezwykłe Teatro-Museu Dalí de Figueres, najczęściej po madryckim Prado odwiedzane muzeum sztuki w Hiszpanii.
Zaczynał od impresjonizmu
Salvador Domingo Felipe Jacinto Dalí i Domènech, któremu w 1975 r. król Juan Carlos I nadał tytuł markiza (marqués de Dalí de Púbol), był przede wszystkim artystą malarzem surrealistą. Najbardziej znanym w tym kierunku sztuki, ale również grafikiem, rzeźbiarzem, pisarzem i teoretykiem sztuki. Szczegółowe informacje na jego temat znaleźć łatwo, wspomnę więc tylko o kilku najważniejszych.
Rysunku zaczął się uczyć w wieku 10 lat, a jako 14-latek wystawiał, z sukcesami, swoje obrazy. Najpierw zafascynował go impresjonizm poznawany dzięki przyjacielowi Picassa, katalońskiemu artyście malującemu w tym stylu, Ramonowi Pichotowi, znajomemu ojca – notariusza. Jako 17-latek rozpoczął w 1921 r. studia w Królewskiej Akademii Sztuki w Madrycie, ale ich nie ukończył. Uznał, że na temat malarstwa i sztuki wie więcej, niż jego wykładowcy, a zarozumiałości nigdy mi nie brakowało, uważał się za geniusza.
W czasach madryckiej młodości interesował się sztuką prerafaelitów i malarstwem metafizycznym. Podczas pobytu w Paryżu w 1927 r., do którego przeniósł się później na stałe, poznał Pabla Picassa w jego pracowni, a następnie związał z grupą tamtejszych surrealistów. Pierwszy jego obraz uznawany za surrealistyczny: „Miód jest słodszy od krwi” namalował w roku 1928 stając się szybko artystą znaczącym w tej grupie.
„Surrealistyczny błazen”
Surrealizm opierał się na teorii filozoficznej twórcy psychoanalizy Sigmunda Freuda. W 1929 roku Dali poznał Galę – Rosjankę Jelenę Djakonową, żonę poety Paula Eluarda, z którą związał się, a następnie ożenił i stała się ona najważniejszą, poza oczywiście nim samym, osobą w jego życiu. W roku 1930 rozpoczął wystawiać, z dużymi sukcesami, także finansowymi, swoje obrazy w Europie i USA. W Ameryce stał się znany z obrazów, wystawianych m.in. w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Nowym Jorku, ale także sposobu życia i słynnych, zakręconych do góry wąsów z cieniutkimi końcami.
Dodaj komentarz