Pieskowa Skała
Orle gniazdo przez wieki

Właścicielem zamku jest Muzeum Wawelskie. Ponieważ nie zachowało się nic z poprzedniego wyposażenia, komnaty umeblowano zbiorami wawelskimi. Ekspozycja nie ma jednak nic wspólnego z historią zamku.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na FacebookuPolub ten wpis na FacebookuPolub wpis na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: Barbara Górecka
Pieskowa Skała. Orle gniazdo przez wieki
Po wojnie odremontowano zamek i przywrócono mu renesansowy wygląd. Odkryto krużganki, maszkarony, kartusze herbowe i loggię widokową.
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Kiedy zbudowano pierwszy, drewniany zamek w Pieskowej Skale – nie wiadomo. Pierwsza wzmianka o budowli obronnej pochodzi z 1315 roku. Kazimierz Wielki zbudował tu zamek murowany, który był ważnym ogniwem w szeregu fortyfikacyjnym, broniącym drogi handlowej z Krakowa na Śląsk. 

Wzniesiono go na cyplu skalnym i jego stromym zboczu. W tym czasie miał  dwa poziomy. Na górnym była kwadratowa wieża strażnicza i dwa budynki mieszkalne oraz dziedziniec wewnętrzny. Niżej  zabudowania gospodarcze i studnia. Do nich przylegał mur obronny.

W rękach Szafrańców

Nazwa Pieskowa Skała pochodzi jakoby od imienia Piotra – pierwszego prywatnego właściciela zamku – Szafrańca. Zdrobnienie tego imienia brzmiało w średniowieczu „Pieś” lub „Pieszko”. W drugiej połowie XIV wieku, król Ludwik Węgierski nadał zamek Piotrowi Szafrańcowi, ale pełne prawo własności Szafrańcowie uzyskali dopiero w 1422 roku od króla Władysława Jagiełły. Z tym okresem związana jest legenda o Dorotce…  Dorotka z Toporczyków kochała giermka-lutnistę, ale siłą została wydana za mąż za starego Szafrańca. Po jakimś czasie zjawił się jej wybranek, przebrany w zakonny habit, z zamiarem  wydostania jej z zamku. Obydwoje zostali schwytani i otrzymali średniowieczne wyroki. Giermka rozszarpały konie, a Dorotkę uwięziono w baszcie. Zmarła tam śmiercią głodową. Wiadomo na pewno, że za Szafrańców, gotycki zamek przebudowano w stylu renesansowym, wzorując się na rezydencji wawelskiej. Przed wejściem na dziedziniec wewnętrzny, na fryzie okiennym znajduje się data 1578 i jest to prawdopodobnie rok zakończenia przebudowy. Zamek należał do tego rodu aż do 1608 roku, kiedy zmarł ostatni z nich – Jędrzej.

Twierdza Zebrzydowskich

Do 1640 roku zamek zmieniał właścicieli, do chwili przejęcia go przez Michała Zebrzydowskiego, starostę lanckorońskiego. On to rozbudował twierdzę i wzmocnił system fortyfikacyjny. Zbudował dwa potężne bastiony połączone kurtyną z bramą wjazdową pośrodku. Tym sposobem powstał drugi dziedziniec zwany zewnętrznym. Zebrzydowski zbudował też nad bramą wjazdową od wewnątrz loggię wysuniętą ryzalitowo oraz barokową kaplicę na drugim piętrze pw  św. Michała.

Czytaj dalej - strony: 1 2

Poczytaj więcej o okolicy:

Dodano: 1 grudnia 2011; Aktualizacja 6 kwietnia 2020;
Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!
Zamknij