Poczdam
Park Sanssouci, ogrody pruskich królów

Już król Fryderyk Wilhelm I zwany „królem – sierżantem” miał tutaj swoje ogrody i szklarnie, to jednak dzieło stworzenia Sanssouci zaczęło się w 1744 roku, gdy na południowym stoku wzniesienia Bornstedt urządzone zostały ogrody tarasowe.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na FacebookuPolub ten wpis na FacebookuPolub wpis na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: Halina Puławska
Poczdam. Park Sanssouci, ogrody pruskich królów
Fryderyk Wielki narzekał. Nie ujrzał szybującego w niebo wodotrysku. Dopiero w 1842 r. po zastosowaniu przez Augusta Borsiga maszyny parowej (81,4 koni mechanicznych) nad Hawelą, fontanna trysnęła na wysokość 38 metrów.
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Bogactwem Poczdamu jest historyczna spuścizna z okresu, gdy był miastem rezydencjalnym Prus. Liczne, różnorodne stylowo pałace i parki powstawały na chwałę państwa i Hohenzollernów.

Zostawili w nim swoje dzieła najwybitniejsi architekci, budowniczowie, uczeni i artyści. Perłą wśród nich jest Sanssouci – pałac  i rozległy park, położony na 298. hektarach bogato rzeźbionego terenu. Kształtowano go sukcesywnie w ciągu ponad stu lat, zmieniano, wprowadzano nowości zgodne z trendami, rozbudowywano.

Aby poznać cały zespół, wejść we wszystkie zakamarki, należałoby odwiedzać Sanssouci wielokrotnie. Poprzecinany jest alejkami, obsadzonymi żywopłotami z krzewów liściastych i iglastych, które zbiegają się do placyków, tworząc siatkę spacerową przez park. Aleje otaczają różnorodne enklawy nasadzeń leśnych i owocowych sadów. Nie brakuje i ogrodów. Na horyzoncie, u wylotu alejek pojawiają się często eleganckie zabudowania parku. Wokół nich aranżowano nowe założenia „parków przyjemności”. Szczyty wzniesień wykorzystane zostały jako punkty widokowe. Wszystko to stworzyło harmonijny chociaż niejednorodny, zielony kompleks krajobrazowy, w stylach angielskim, francuskim czy renesansowym.

Pierwsze ogrody

Już król Fryderyk Wilhelm I zwany „królem – sierżantem” miał tutaj swoje ogrody i szklarnie, to jednak dzieło stworzenia Sanssouci zaczęło się w 1744 roku, gdy na południowym stoku wzniesienia Bornstedt urządzone zostały ogrody tarasowe. Inicjatorem takiego zagospodarowania wzniesienia był Fryderyk II Wielki. Chciał, jak mówią przekazy, mieć śliwki, figi i winorośl na wyciągnięcie ręki. Na stoku powstała winnica. Pod okiem architekta Friedricha Wilhelma Diterichsa stok został podzielony na sześć szerokich tarasów ze ścianami oporowymi i 168. niszami. Po murze pięła się winorośl, a w oszklonych niszach rosły figi. Oś środkową zbocza wypełniają imponujące schody.

Pierwotne założenie, zachowane niemal bez zmian jest doskonale widoczne. Na południowy wschód od winnicy znajdował się tzw. ogród kuchenny, warzywno – owocowy, który powstał w 1715 r. dla króla Fryderyka Wilhelma I, ojca Fryderyka Wielkiego. Ogród nazywany był Marly; „mój Marly”, jak mawiał król, nawiązując przekornie, a może szyderczo do wyszukanego ogrodu francuskiego króla Ludwika XIV w Marly-le-Roi. U stóp tarasów powstało koliste założenie klombu (französiches Rondell) z trawnikami „haftowanymi” kwiatami, otaczającego ogromny basen z fontanną w środku. Prace nad nim trwały prawie 20 lat do 1764 r.

Atrakcje pruskiego Wersalu

Dwanaście marmurowych posągów rzymskich bogów i personifikacji czterech żywiołów otacza basen; rzeźby Wenus i Merkurego są dziełem francuskiego rzeźbiarza Jeana-Baptisty Pigalle’a, a alegoryczne rzeźby powietrza i wody są prezentem od króla Ludwika XV. Wszystkie te elementy przydały Sanssouci miano „pruskiego Wersalu”.

Czytaj dalej - strony: 1 2

Poczytaj więcej o okolicy:

 
Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!
Zamknij