Nancy
Złote bramy wokół Placu Stanisława

Jakim władcą Rzeczpospolitej byłby Stanisław Leszczyński do końca nie wiadomo. Ocenia się go natomiast jako pełnego kultury mecenasa sztuki. To z jego inicjatywy powstał w Nancy – jak uważają mieszkańcy – najpiękniejszy plac świata.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na FacebookuPolub ten wpis na FacebookuPolub wpis na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: Halina Puławska
Nancy. Złote bramy wokół Placu Stanisława
Wszystkie budynki opatrzone zostały wieńczącą balustradą z rzeźbami dzieci i waz oraz ozdobnymi, kutymi balkonami w stylu rococo. To one ? dzieła kowalstwa artystycznego, kratownice z pozłacanymi liśćmi przydały Nancy przydomek ? ?miasto o złotych bramach?.
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Nancy znajduję jako miasto eleganckie. W jego historycznym centrum sąsiadują ze sobą  Stare Miasto (Ville-Vieille), z krętymi, wąskimi uliczkami i Nowe Miasto (Ville-Neuve), którego powstanie łączy się z postacią Stanisława Leszczyńskiego.

Ten dwukrotny król Polski w latach 1705-09 i 1733-36 został dożywotnim władcą księstwa Lotaryngii po zrzeczeniu się władzy przez ostatniego księcia lotaryńskiego Franciszka, zmuszonego do tego w 1737 r. To był warunek zgody króla Francji na małżeństwo z Marią Teresą z Habsburgów – rywali Francji w walce o wpływy w Lotaryngii. Królem Francji był Ludwik XV Burbon, a jego małżonką od 1725 r. – córka Stanisława Leszczyńskiego, Maria. Ten dar z Księstwa Lotaryngii był politycznym manewrem, gdyż Lotaryngia potraktowana została jako posag Marii i po śmierci Leszczyńskiego weszła w granice Francji.

Jakim władcą Rzeczpospolitej byłby Stanisław Leszczyński do końca nie wiadomo. Ocenia się go natomiast jako pełnego kultury mecenasa sztuki. To z jego inicjatywy powstał w Nancy – jak uważają mieszkańcy – najpiękniejszy plac świata.

Plac Stanisława powstał w latach 1751-55 jako Plac Królewski. Zaprojektował go w stylu klasycystycznym o wymiarach 125 x 106 metrów architekt księcia Emanuel Héré. Całą pierzeję południową zajmuje na długości 98 m budynek ratusza miejskiego (Hôtel de Ville). Budynki w pierzei wschodniej i zachodniej: opera, hotel i Muzeum Sztuk Pięknych mają taką samą wysokość i fasadę. Stwarza to atmosferę spokoju, równowagi i przydaje splendoru. Wszystkie budynki opatrzone zostały wieńczącą balustradą z rzeźbami dzieci i waz oraz ozdobnymi, kutymi balkonami w stylu rokoko. Ich twórcą, jak również prześwitujących rokokowych bram z żelaza u wylotu z placu każdej ulicy był Jean Lamour. To one – dzieła kowalstwa artystycznego, kratownice z pozłacanymi liśćmi przydały Nancy przydomek – „miasto o złotych bramach”.

W pierzei północnej stoją dwa niższe pawilony i dwie fontanny – Neptuna i Amfitrydy, umieszczone w kutych portykach jak w prześwitujących niszach, dla których tłem są drzewa. Fontanny, wykonane z ołowiu tańszego od brązu są dziełem Barthélemy Guibala. Na portyku otaczającym fontanny znajdują się monogramy Ludwika XV, gałązki oliwne i kwiaty lilii. Pilastry ozdobione liśćmi dębu symbolizującymi siłę zwieńczone są głowicami udekorowanymi galijskim kogutem patrzącym w słońce.

Uliczka pomiędzy pawilonami nazwana imieniem twórcy placu Emanuela Héré prowadzi pod łuk triumfalny, również jego projektu. Inspiracją był dla niego antyczny Łuk Septymiusza Sewera w Rzymie. Łuk postawiono w miejscu rozebranej bramy królewskiej z czasów francuskiej okupacji miasta za Ludwika XIV. Była przejściem ze Starego do Nowego Miasta. Łuk wzniesiony został na chwałę Ludwika XV. Tematyką główną jego dekoracji są wojna i pokój. Napisy na czarnym marmurze w wieńcach: PRINCIPI PACIFICO – PRINCIPI VICTORI i ujęte po łacinie na marmurowej tablicy pod medalionem Ludwika XV określają króla Francji jako „postrach wrogów, autora pokoju, chwałę i miłość ludu”. Na szczycie po obu stronach medalionu stoją  rzeźby Minerwy i Ceres, Marsa i Herkulesa. Posąg  króla Ludwika XV był pierwszym, ustawionym centralnie na placu. Został zniszczony w czasie Rewolucji Francuskiej. Pomnik Stanisława Leszczyńskiego autorstwa Georgesa Jacquota ma wysokość 4,13 m. Stanął w tym miejscu w 1831 r. i od tego roku plac nosi miano Stanisława (Place Stanislas). Stanisław Leszczyński przedstawiony jest w polskim stroju z narzuconym królewskim płaszczem i wskazuje palcem na łuk, na medalion Ludwika XV.

Również architekt Emanuel Héré ma swój pomnik. W pozycji nieco nonszalanckiej stanął w bocznej niszy Łuku, prowadzącego na Plac Carri’re i Stare Miasto.

 Warto wiedzieć:

* Kompleks, na który składają się trzy place: Plac Stanisława, Plac Carri’re i Plac d’Alliance wpisany został na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO w 1983 r.
Plac Stanisława i otaczające go ulice są strefą dla pieszych.

Poczytaj więcej o okolicy:

 
Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!
Zamknij