Zimno
10 wieków  świętogórskiego monasteru

Według najsłynniejszego staroruskiego latopisu Nestora, „Powiesti wremiennych liet” (Opowieści lat minionych), klasztor ten założył w roku 1001 wielki książę Włodzimierz Wielki. Bywał też tutaj później, miał nawet swój apartament.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na FacebookuPolub ten wpis na FacebookuPolub wpis na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: Cezary Rudziński
Zimno. 10 wieków  świętogórskiego monasteru
Reaktywacja monasteru, który przejęła Ukraińska Cerkiew Prawosławna Patriarchatu Moskiewskiego, możliwa okazała się dopiero w Niepodległej Ukrainie w roku 1991.
  • Zimno. 10 wieków  świętogórskiego monasteru
  • Zimno. 10 wieków  świętogórskiego monasteru
  • Zimno. 10 wieków  świętogórskiego monasteru
  • Zimno. 10 wieków  świętogórskiego monasteru
  • Zimno. 10 wieków  świętogórskiego monasteru
  • Zimno. 10 wieków  świętogórskiego monasteru
  • Zimno. 10 wieków  świętogórskiego monasteru
  • Zimno. 10 wieków  świętogórskiego monasteru
  • Zimno. 10 wieków  świętogórskiego monasteru
  • Zimno. 10 wieków  świętogórskiego monasteru
  • Zimno. 10 wieków  świętogórskiego monasteru
  • Zimno. 10 wieków  świętogórskiego monasteru
  • Zimno. 10 wieków  świętogórskiego monasteru
  • Zimno. 10 wieków  świętogórskiego monasteru
  • Zimno. 10 wieków  świętogórskiego monasteru
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

W 1724 r. wieś przejął starosta włodzimierski, katolik Michał Czacki. Polecił przebudować tutejszy sobór, zdjąć cebulaste kopuły, fasadę zamienić na dwuwieżową oraz dokonał sporo innych zmian. Równocześnie pogarszała się sytuacja materialna monasteru i w 1790 r. został on zlikwidowany. Po III rozbiorze Polski władze carskie przekazały obiekty cerkwi, a sobór stał się świątynią parafialną.

Monaster żeński w Polsce niepodległej

Późniejsze losy tego zespołu też były skomplikowane. W 1857 r. został on odnowiony przez rodzinę carską i w roku 1892 reaktywowany jako klasztor żeński. Nie kontemplacyjny, lecz zajmujący się głównie działalnością społeczną i prowadzeniem szkoły. Mniszki przybyły do niego z klasztoru w Korcu w obwodzie rówieńskim. Wkrótce po tym, w latach 1896-1900, klasztorny sobór został przebudowany przez rosyjskiego architekta N.P. Kozłowa w ulubionym przez niego stylu moskiewskim. Podobnie, dodam, przebudował on cerkiew św. Wasyla we Włodzimierzu Wołyńskim.

W 1915 r. mniszki, uciekając przed następującymi wojskami austriackimi, przeniosły się do Żytomierza. Podczas I wojny światowej budynki zostały uszkodzone. A po niej, już w Polsce Niepodległej, zakonnice wróciły tu, ale podlegając już nie moskiewskiej, lecz polskiej Autokefalicznej Cerkwi Prawosławnej. Prowadziły sierociniec oraz zakład poprawczy dla nieletnich, wyremontowały też ikonostas w cerkwi Trójcy Świętej. Po sowieckiej agresji na Polskę we wrześniu 1939 r. klasztor zamknięto. Mniszki wróciły do niego pod okupacją niemiecką, ale w 1946 r. zostały ponownie wypędzone przez władze komunistyczne, a monaster zlikwidowany. Urządzono nim bibliotekę, przychodnię lekarską, wiejski klub i siedzibę traktorzystów oraz magazyny.

Odbudowa i reaktywacja

Tylko najmniejsza cerkiew, Świętej Trójcy, pozostała czynna jako parafialna. Zniszczono i rozgrabiono wyposażenie soboru. Pierwszy remont zabytkowego zespołu podjęto w roku 1975. M.in. jego ściany pokryto nowymi freskami, wzorując się na Ławrze Poczajowskiej oraz soborze Włodzimierskim w Kijowe, słynnym m.in. z fresków Michała Wrubla. Reaktywacja monasteru, który przejęła Ukraińska Cerkiew Prawosławna Patriarchatu Moskiewskiego, możliwa okazała się dopiero w Niepodległej Ukrainie w roku 1991. To, co zdołano wyremontować, lub zbudować na nowo, m.in. piekarnię, młyn, sad i ogród ze szklarniami, budzi ogromne uznanie.

Nie bez znaczenia okazały się w tym przypadku obchody, w 2001 roku, tysiąclecia istnienia klasztoru. Zakonnice otrzymały kolejne relikwie, a w 1995 r. ponownie słynną „świętą” ikonę Matki Bożej z Dzieciątkiem. Na „Millenium” zbudowano dom pielgrzyma, gdyż monaster o statusie stauropigialnego, czyli podległego bezpośrednio patriarsze, z prawami i obowiązkami równymi biskupom diecezjalnym, ponownie stał się popularnym miejscem dla pątników. Na klasztornym dziedzińcu, między soborem i jedną z wież obronnych, stanął pomnik św. Włodzimierza Wielkiego.

Czytaj dalej - strony: 1 2

Poczytaj więcej o okolicy:

 
Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!
Zamknij