Słowiński Park Narodowy
Przez las w stronę ruchomych wydm

Wydmy mają kształt wielkiego półksiężyca z ramionami wyciągniętymi na wschód. Wędrują ona w tym kierunku ze względu na dominujące wiatry zachodnie. Ich stoki zachodnie, dowietrzne, są łagodne. Natomiast wschodnie strome i krótkie.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na FacebookuPolub ten wpis na FacebookuPolub wpis na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: Cezary Rudziński
Słowiński Park Narodowy. Przez las w stronę ruchomych wydm
Wejście na tę wydmę jest możliwe, szlak jest przetarty, widać na nim setki śladów stóp. Droga prowadzi dosyć ostro pod górę i jest nieco męcząca, bo pod wpływem ciężaru ciała ten drobniutki piasek usuwa się, opada.
  • Słowiński Park Narodowy. Przez las w stronę ruchomych wydm
  • Słowiński Park Narodowy. Przez las w stronę ruchomych wydm
  • Słowiński Park Narodowy. Przez las w stronę ruchomych wydm
  • Słowiński Park Narodowy. Przez las w stronę ruchomych wydm
  • Słowiński Park Narodowy. Przez las w stronę ruchomych wydm
  • Słowiński Park Narodowy. Przez las w stronę ruchomych wydm
  • Słowiński Park Narodowy. Przez las w stronę ruchomych wydm
  • Słowiński Park Narodowy. Przez las w stronę ruchomych wydm
  • Słowiński Park Narodowy. Przez las w stronę ruchomych wydm
  • Słowiński Park Narodowy. Przez las w stronę ruchomych wydm
  • Słowiński Park Narodowy. Przez las w stronę ruchomych wydm
  • Słowiński Park Narodowy. Przez las w stronę ruchomych wydm
  • Słowiński Park Narodowy. Przez las w stronę ruchomych wydm
  • Słowiński Park Narodowy. Przez las w stronę ruchomych wydm
  • Słowiński Park Narodowy. Przez las w stronę ruchomych wydm
  • Słowiński Park Narodowy. Przez las w stronę ruchomych wydm
  • Słowiński Park Narodowy. Przez las w stronę ruchomych wydm
  • Słowiński Park Narodowy. Przez las w stronę ruchomych wydm
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Niemal zaraz za zachodnimi rogatkami Łeby zaczyna się Słowiński Park Narodowy. Jeden z 23 istniejących w Polsce, a zarazem należący do najciekawszych także w Europie. Jego głównymi atrakcjami są przede wszystkim ruchome, piaszczyste wydmy, mierzeje, torfowiska, jeziora i plaże.

Do parkowej kasy, bo wstęp do SPN jest płatny, dotrzeć można pieszo pokonując kilka kilometrów, głównie przez las. Ale także elektrycznymi meleksami, a do położonej również na jego terenie wyrzutni niemieckich rakiet, także wodą, pływającym po jeziorze Łebsko stateczkiem białej floty. Jezioro to, o pow. 7,1 tys. ha, oddzielone od Bałtyku mierzeją, jest największe w parku.

Tragedia sprzed ponad 70 lat

Niemal trzykrotnie mniejsze od niego jest następne pod względem wielkości, mające 2,5 tys. ha Gardno, które zapisało się tragicznie w historii polskiego harcerstwa. 18 lipca 1948 roku, w trakcie fatalnie zorganizowanego i nieodpowiedzialnie prowadzonego rejsu dwiema łodziami rybackimi, utonęło 25 łódzkich harcerek oraz cztery dorosłe instruktorki i opiekunki.

W lesie, czyli w borze

W porównaniu z tymi dwoma największymi, następne jeziora są niewielkie. Dołgie Wielkie ma 156 ha, a Dołgie Małe tylko 6,2 ha. Las, przez który prowadzi droga do wydm nie jest specjalnie atrakcyjny –  mieszany, stosunkowo młody sądząc po wielkości drzew. Ale to tylko wrażenia przygodnych turystów zdążających trasą do wydm. Na terenie ponad 33,7 tys. ha łącznej powierzchni SPN, w tym 11 tys. ha wód Bałtyku, roślinności jest dużo, a w jego lasach 80 proc. stanowią bory. Szczególnie interesujące są nadmorskie bory bażynowe, z wieloma roślinami określanymi jako pionierskie (m.in. wydmuchrzyca piaskowa, rukwiel nadmorska czy honkenia piaskowa).

Bogata flora i fauna

Na jednej z parkowych tablic informacyjnych edukacyjnych przeczytałem, że trudne warunki panujące na wydmach i stały ruch wielu z nich, wytrzymuje piaskownica zwyczajna. Jest to trawa, która posiada bardzo długie korzenie i stabilizuje wydmy, tworząc warunki dla zakrzewiania się także innych roślin. Według danych SPN, występuje w nim łącznie około 920 gatunków roślin naczyniowych, 165 gatunków mszaków, 500 glonów i ponad 420 gatunków grzybów. 46 z tych gatunków objętych jest ścisłą ochroną, a 15 częściową. Wśród roślin rzadkich są zarówno krzewy, jak i kwiaty oraz rośliny bezlistne.

Dosyć bogata jest także fauna, z najważniejszymi tutaj ptakami. Doliczono się ich aż 260 gatunków, z czego około 90 tylko przelotnych lub zatrzymujących się na zimowe leża, zaś 170 gatunków ma w parku swoje miejsca lęgowe. Wizytówką i symbolem SPN jest mewa srebrzysta. Ale spotkać w nim można, jak się wie gdzie i kiedy oraz ma cierpliwość do długotrwałego ich obserwowania, także m.in. orła przedniego, orlika krzykliwego, bataliony, kuliki wielkie, bekasy, gęgawy czy puchacze. I wiele innych, których nazwy nic mi nie mówią.

Czytaj dalej - strony: 1 2

Poczytaj więcej o okolicy:

 
Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!
Zamknij