Dobra Nowogardzka
W małomiasteczkowej, ciepłej atmosferze

Mała, sympatyczna miejscowość z parterową zabytkową zabudową, pochodzącą w dużej mierze z XVII-XIX w., z ogródkami i ... z zachowanym średniowiecznym układem ulic. Warto się zatrzymać, aby zobaczyć pamiątki jej historii.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na FacebookuPolub ten wpis na FacebookuPolub wpis na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: Halina Puławska
Dobra Nowogardzka. W małomiasteczkowej, ciepłej atmosferze
Ambona w kościele św. Klary pochodzi z 1596 r. prezentuje bogatą dekorację wykonaną w technice snycerskiej.

Dobra (do 1945 r. Daber) leży w niezwykłym krajobrazie mezoregionu Równina Nowogardzka. Otoczona jest wianuszkiem wiosek i miasteczek: Nowogard, Osina, Maszewo, Chociwel, Węgorzyno, Łobez.

Od Nowogardu dzieli ją 16 km i dla odróżnienia od podszczecińskiej wioski Dobra w powiecie polickim, ta Dobra nazywana jest Nowogardzką (lub k. Nowogardu). Kiedyś w powiecie nowogardzkim, Dobra należy obecnie do powiatu łobeskiego, oddalona od Łobza o 26 km.

Równinę Nowogardzką ukształtował lodowiec tworząc na dużej jej połaci wysoczyznę morenową. Charakterystyczną cechą ukształtowania terenu są drumliny – „bochenki” – wydłużone, niskie, owalne pagórki. Tereny Równiny zasiedlane były od dawna; odkrywane słowiańskie cmentarzyska kurhanowe i grodziska są tego świadectwem. Również w ostatnim tysiącleciu rozwijały się tutaj miasteczka i wioski jako własność, rodowa domena.

Dobra Nowogardzka jest mała, według ostatniego spisu mieszka w niej ok. 2,5 tysiąca mieszkańców. Mała, sympatyczna miejscowość z parterową zabytkową zabudową, pochodzącą w dużej mierze z XVII-XIX w., z ogródkami i … z zachowanym średniowiecznym układem ulic. Najstarszy szachulcowy budynek pochodzi z końca XVII w. Dobra ma małomiasteczkową, ciepłą atmosferę. Warto się w niej zatrzymać, aby zobaczyć to, co świadczy o jej bogatej, ba – ważnej historii.

Zamek, niegdyś najpiękniejszy na Pomorzu

Pierwsze wzmianki o „castrum Doberen” pochodzą z końca XIII w. W 1331 r., z rąk książąt pomorskich, Dobra otrzymała prawa miejskie. Potwierdzeniem średniowiecznej metryki Dobrej jest jej zamek, teraz w stanie ruiny z XIX w. Położony jest na wzgórzu w północnej części miasta, przy drodze wyjazdowej na Nowogard. Zamek w Dobrej, na podstawie odkrytych artefaktów, opisuje się jako najpotężniejszy i najpiękniejszy późnogotycki na Pomorzu Zachodnim.

Gdy w XIV w. Dobra przeszła w ręce rodu von Dewitz rycerski zamek został rozbudowany o nowe skrzydła. Był na tyle duży, że mógł pomieścić dwustuosobową drużynę księcia Bogusława X, który skrył się w nim, uchodząc przez armią elektora brandenburskiego Albrechta Achillesa podczas wojny pomorsko-brandenburskiej w 1478 r. Przebudowę zamku w 1538 r. z zachowaniem elementów późnogotyckiej warowni dokonał Jobst von Dewitz, kanclerz księcia wołogoskiego Filipa I. Fakt ten upamiętniała tablica erekcyjna z herbami rodów von Dewitz i von Arnim – żony Jobsta. Tablica po latach znalazła schronienie w Muzeum Narodowym w Szczecinie.

W stronę trwałej ruiny

Dewitzowie byli w posiadaniu Dobrej do początku XIX w., chociaż opuścili ją już po wojnie trzydziestoletniej. Dla Księstwa Pomorskiego to była hekatomba – gospodarcza i demograficzna, gdyż miasta i wioski opustoszały oraz polityczna, gdy po śmierci ostatniego księcia Gryfity Księstwo przestało istnieć. Zamek w Dobrej został dogłębnie zdewastowany przez żołnierzy brandenburskich; jak mówią przekazy historyczne zniszczone zostało wszystko, od wyposażenia komnat, meble, drzwi po piece. Koszt odbudowy zamku przerastał nawet możliwości Dewitzów. W 1808 r. Karl Ludwik von Dewitz sprzedał zamek i majątek w Dobrej.

Czytaj dalej - strony: 1 2

Poczytaj więcej o okolicy:

 
Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!
Zamknij