Kežmarok
Artykularny kościół za murami

W oparciu o odpowiednie „artykuły” protestanci mogli zbudować jeden kościół w wolnym mieście królewskim. Kościoły te nazwano artykularnymi, a budowano je z najtańszego materiału – drewna. Taki właśnie kościół powstał w Kieżmarku (Kežmarok). Dziś jest na liście UNESCO.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na FacebookuPolub ten wpis na FacebookuPolub wpis na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: www.slovakia.travel (2), B. Górecka (1)
Kežmarok. Artykularny kościół za murami
Wnętrze kościoła zupełnie odbiega od stylu kościołów ewangelickich, które są skromnie wyposażone. Tu jest ogromne bogactwo. Kolorystyka błękitno-złota robi wielkie wrażenie. Znajduje się tu wiele rzeźb i malowideł z końca XVI wieku i początku XVII. Organy pochodzą z 1720 r. i do dzisiaj są sprawne.
To już 10 lat! Materiał został zamieszczony w naszym portalu ponad dekadę temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Spory religijne w miasteczku Kieżmark (Kežmarok) ściśle wiązały się ze sporami politycznymi. Pogodzenie zwaśnionych stron nastąpiło w chwili, gdy wielka zaraza wyniszczyła trzy czwarte mieszkańców miasta.

Dopiero cesarz Leopold zwołał w 1681 r. sejm, który uchwalił ustawę o wolności religijnej. W oparciu o odpowiednie ?artykuły? protestanci mogli zbudować jeden kościół w wolnym mieście królewskim. Mógł on być budowany tylko poza murami miejskimi, w miejscu wyznaczonym przez komisarza królewskiego, ze środków własnych i z najtańszego materiału. Kościoły te nazwano artykularnymi, a budowane były z drewna.

Świątynia zgody

Artykularny kościół ewangelicki zbudowano w 1687 r. Był on jednak malutki i nie mieścił wiernych, których było ponad tysiąc. Próbowano zbierać datki w Europie ale niewiele z tego wyszło. Na rozbudowę złożyły się najbogatsze rodziny spiskie. Przebudowa trwała tylko trzy miesiące. Budynek zrębowy w stylu barokowym stanął na planie krzyża greckiego. Fasadę otynkowano gliną a dach pokryto gontem. Kościół został poświęcony 15 sierpnia 1717 r. Mieścił w nawie tysiąc miejsc siedzących, a na chórach jeszcze pięćset. Kościół jest pod wezwaniem Świętej Trójcy.

Bogate wnętrze

Wnętrze kościoła zupełnie odbiega od stylu kościołów ewangelickich, które są skromnie wyposażone. Tu jest ogromne bogactwo. Kolorystyka błękitno-złota robi wielkie wrażenie. Znajduje się tu wiele rzeźb i malowideł z końca XVI wieku i początku XVII. Organy pochodzą z 1720 r. i do dzisiaj są sprawne. Ponieważ kościół ma doskonałą akustykę, urządzane tutaj są koncerty. Wnętrze nieoświetlone jest dość ponure. Opis nie przedstawi tego co można zobaczyć, więc nie opisuję. Wnętrza nie wolno fotografować. Ten kościół jest jedną z perełek pośród kościołów artykularnych. W 1892 r. kościół uznano za zabytek chroniony prawem. W 1967 r. przeszedł na własność Muzeum Kieżmarskiego. Urządzano tu wystawy czasowe. W 1985 r. nadano mu status narodowej pamiątki kultury. W czerwcu 1991 r. został zwrócony kościołowi ewangelicko-augsburgskiemu. Wtedy rozpoczęto remont generalny. Kościół został wpisany na listę UNESCO.

Czytaj dalej - strony: 1 2

Poczytaj więcej o okolicy:

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!
Zamknij