Sankt Petersburg
Niezwykłe dzieje Soboru Isakijewskiego

W 1948 roku otwarty został ponownie jako muzeum i jest nim do dziś. Z tym, że w 1990 roku wiernym pozwolono odprawiać w nim msze i modły w ważne święta. Trwają też kolejne prace renowacyjne.
fot: Cezary Rudziński
Sankt Petersburg. Niezwykłe dzieje Soboru Isakijewskiego
Łącznie przy budowie Soboru Isakijewskiego pracowało w ciągu tych 40 lat około 400 tysięcy (!!!) ludzi, z których w rezultacie wypadków i chorób zmarła co najmniej jedna czwarta.
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

W malowanym wnętrzu

Opis każdej z czterech fasad soboru wymagałby sporo miejsca. Podobnie jak ogromnego, liczącego ponad 4 tys. m kw., wnętrza świątyni. Dodam tylko, że są w niej trzy ołtarze. Główny poświęcony patronowi – Izaakowi Dalmatyńskiemu oraz dwa boczne: św. męczennicy Katarzyny Aleksandryjskiej i św. Aleksandra Newskiego.Przy ozdabianiu wnętrza pracowało kilku znakomitych ówczesnych malarzy i rzeźbiarzy. Zaproponowany wizerunek zmartwychwstałego Zbawiciela w lunecie ołtarza głównego zatwierdził sam Święty Sobór oraz osobiście car Mikołaj I. Na ścianach i stropie świątyni powstały monumentalne dzieła, w sumie około 150: malowidła ścienne, obrazy, mozaiki i witraże o tematyce religijnej. Tylko jedno z nich, Matka Boska na tronie w kopule, namalowana przez znakomitego artystę Karola Briułłowa, ma powierzchnię 816 m kw.! Ikonostas udekorowany jest malachitowymi i lazurytowymi kolumnami. Wewnątrz są także bogato zdobione kaplice oraz m.in. płaskorzeźba św. Izaaka błogosławiącego bizantyjskiego cesarza Teodozjusza i jego żonę Flacilę. Jest to dzieło Iwana Witalego.

Modlitwy w muzeum

Na zewnątrz podziwach można płaskorzeźby fasad oraz wspaniałe drzwi południowe. Wyrzeźbiono je w drewnie dębowym ozdabiając brązem. Przedstawiają sceny z życia Jezusa i świętych, a wśród nich m.in. Aleksandra Newskiego. Świątynia oddana została do użytku w 1858 roku, już za panowania cara Aleksandra II. Ma ona, wraz z kopułą, 101,5 m wysokości, a na szczycie galerię widokową, z której przy dobrzej pogodzie roztacza się wspaniała panorama na miasto, Newę i inne petersburskie rzeki, rzeczki oraz kanały i mosty. Ciężar tego soboru, usadowionego, przypomnę, na grząskim gruncie, obliczono na ponad 300 tys. ton. Po bolszewickim puczu 1917 roku nazywanym Wielką Rewolucją Październikową świątynię rozgrabiono. Zrabowano z niej wiele złotych i pozłacanych przedmiotów i detali oraz artefaktów srebrnych o łącznej wadze ponad 2 tony. A jej zwierzchnika Leonida Bogojawleńskiego aresztowano. W 1928 r. Sobór Isakijewski zamieniono w muzeum, otwarte w 1931 r. dla publiczności jako Muzeum Budowy Soboru. Podczas II wojny światowej i oblężenia Leningradu przez wojska niemieckie został on mocno uszkodzony przez ostrzał artyleryjski oraz bombardowania. W 1948 roku otwarty został ponownie jako muzeum i jest nim do dziś. Z tym, że w 1990 roku wiernym pozwolono odprawiać w nim msze i modły w ważne święta. Trwają też kolejne prace renowacyjne. M.in. ostatnio na swoje miejsce na północnym portyku wróciły odnowione posągi św. św. Piotra i Jana. Ale część gmachu nadal otaczają rusztowania.

Czytaj dalej - strony: 1 2 3

Poczytaj więcej o okolicy:

 
Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!