Szczecin
Sydonia von Borck, pomorska czarownica

Jej samodzielność, zainteresowania zielarstwem, właściwościami leczniczymi roślin, kąpiele, wyjazdy na procesy, otaczanie się zwierzętami i rozmowy z nimi... wszystko to znalazło się w 74 zarzutach, które jej postawiono.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na FacebookuPolub ten wpis na FacebookuPolub wpis na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: Halina Puławska
Szczecin. Sydonia von Borck, pomorska czarownica
Niewielka cela czarownic w Muzeum Zamku Książąt Pomorskich przywołuje pamięć Sydonii von Borck. W gablotach jej akta procesowe, narzędzia kar i tortur...
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Jeśli zestawi się kolejno następujące w niewielkim odstępstwie czasu bezpotomne zejścia książąt pomorskich – można przestraszyć się nie na żarty: Ernest Ludwik umiera w 1592 r., w 1600 Jan Fryderyk, w 1603 Barnim XII, jego następca, Kazimierz IX, biskup kamieński w 1605r., w 1606 Bogusław XIII po dwóch latach panowania, po nim jego synowie: Jerzy III, trzydziestopięcioletni kawaler w 1617 r., Filip II w roku 1618, Franciszek I, który podpisał akt uwięzienia Sydonii zmarł w trzy miesiące po jej śmierci w 1620 r., Ulryk odszedł w 1622 r., a syn Ernesta Ludwika – Filip Juliusz w 1625 r. Ostatni z Gryfitów, Bogusław XIV, umarł bezpotomnie w 1637. Jeśli była w tym czyjaś interwencja – to ludzka, nie sił nieczystych.

Rozczarowana szlachcianka

Sydonia von Borck urodziła się w Strzmielu (niedaleko Łobza) – rodzinnym „wilczym gnieździe” pomorskiego rodu szlacheckiego Borków. Dokładnie nie wiadomo – w 1540, 1545 lub 1548 roku. Na dworze księcia pomorskiego w Wołogoszczy Filipa I była dworką jego córki Amelii. Pomiędzy synem Filipa I, księciem Ernestem Ludwikiem zwanym „pięknym” a Sydonią zawiązały się na tyle poważne nici miłości, że książę obiecał jej małżeństwo. Z powodu dynastycznej polityki rodu Gryfitów wycofał się z danej Sydonii obietnicy i w 1577 r. poślubił Zofię Jadwigę brunszwicką. Związek zaowocował synem Filipem Juliuszem. Zawiedziona Sydonia miała ponoć na rozstanie rzucić na cały ród książąt pomorskich klątwę, wróżąc jego rychłe wymarcie.

Opuszczona przez rodzinę i dwór tułała się przez wiele lat. Pozbawiona spadku po rodzicach, wytaczała procesy spadkowe. Zarzucano jej zgryźliwość, kłótliwość, przeklinanie. Zapewne skrzywdzona przez rodzinę, bez dachu nad głową i środków do życia, spędziła od 1604 r. swoje ostatnie lata w Marianowie, w „przytułku” – fundacji dla ubogich panien z dobrego domu, powstałym po sekularyzacji klasztoru cysterek. Jako najstarsza pensjonariuszka była początkowo zastępczynią przełożonej. Jej samodzielność, zainteresowania zielarstwem, właściwościami leczniczymi roślin, kąpiele, wyjazdy na procesy, otaczanie się zwierzętami i rozmowy z nimi… wszystko to znalazło się w 74 zarzutach, które jej postawiono. Wystąpiło przeciwko Sydonii ponad pięćdziesięciu świadków, również mniszki z Marianowa.

Zapis „procesu”

21 października 1619 r. Sydonia osadzona w celi zamku Oderburg w Szczecinie Grabowo, wielokrotnie przesłuchiwana: (…) ponieważ Sydonia nie chce się przyznać do niczego, o czym mówią zeznania świadków, musiano się uciec do ostrego postępowania. Akta wykazują, że nie jest ona niewinna, wobec czego zezwala się katowi, aby ją związał i położył na ławie tortur (…),  torturowana – Gdy Sydonię przywiązano sznurami, nogi włożono w dyby i ześrubowano je, czytano artykuł po artykule, a ona przyznawała się do wszystkiego. Czcigodnemu księciu Filipowi podłożyła diabła Chima, (…) Chim tak działał na księcia, iż wywołał chorobę i sprowadził śmierć (…) Diabła posłała też na Jobsta Borka. Nie kazała mu go uśmiercać, ale widocznie Chim musiał go palić, skoro zmarł Jobst (…). Uznana została za winną i stracona 19 sierpnia 1620 r. (…) Rada zaprzysiężonych w Szczecinie skazała Sydonię na śmierć przez spalenie, po uprzednim przewleczeniu jej na plac sądowy i czterokrotnym trzymaniu w kleszczach.

Czytaj dalej - strony: 1 2 3

Poczytaj więcej o okolicy:

Dodano: 22 marca 2013; Aktualizacja 1 marca 2020;
 
Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!
Zamknij