Sankt Moritz
Nartostrady pod szwajcarską flagą

Pierwszy przykuwa wzrok grzbiet Las Trais Fluors, nad którym powiewa widoczna z daleka szwajcarska flaga. Poprowadzono z niego szerokie nartostrady, a choć podobne, każda oznakowana jest innym kolorem. Dlaczego? – do końca nie wiadomo.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na FacebookuPolub ten wpis na FacebookuPolub wpis na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: Krystyna Jełowicka
Sankt Moritz. Nartostrady pod szwajcarską flagą
Już sam zjazd do leżącej 500 metrów niżej miejscowości jest wyzwaniem. Warto jednak zostawić go na koniec dnia.
To już 10 lat! Materiał został zamieszczony w naszym portalu ponad dekadę temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Corviglia to jeden z trzech ośrodków narciarskich Górnej Engadyny (niem. Engadin) ? jest tu 100 km tras i 22 wyciągi. Na tereny narciarskie Corviglii można dostać się z Sankt Moritz (kolejką linową lub wagonikiem naziemnej kolei zębatej) i z nieodległej Celeriny.

Gondola wywozi na wysokość 2278 m n.p.m. – już sam zjazd do leżącej 500 metrów niżej miejscowości jest wyzwaniem. Warto jednak zostawić go na koniec dnia. Pierwszy przykuwa wzrok grzbiet Las Trais Fluors, nad którym powiewa widoczna z daleka szwajcarska flaga. Poprowadzono z niego szerokie nartostrady doskonałe do carvingu. Choć biegną blisko siebie, a stopień ich trudności jest podobny, każda oznakowana jest innym kolorem. Dlaczego? ? do końca nie wiadomo.

Twarde stoki w cieniu gór

Do Piz Nair (3057 m n.p.m), najwyższego punktu po tej stronie doliny, dowozi kolejka linowa. Z tarasu restauracji na szczycie rozciąga się widok na leżące 1300 metrów niżej miasto, jedyny w tym regionie czterotysięcznik, Piz Berninę, i pokryte śniegiem trzytysięczniki ? tabliczki pozwalają łatwiej zidentyfikować tajemnicze góry. Przed zjazdem wszyscy fotografują się pod posągiem kozicy na skałach. Jedyna trasa prowadzi stąd w stronę Fuorcia Grischa. Z przełęczy można wybrać wariant czarny lub czerwony, po dwóch stronach skalnej grzędy.  Różnica w trudności tras polega tu nie tyle na nachyleniu, co na zalodzeniu. Podobnie jest na czarnych trasach powyżej Gluna. Słońce do nich nie sięga, są więc twarde i przewiane ? dla prawdziwych koneserów jazdy po lodzie. Przy gorszych warunkach bezpieczniej jest je omijać.

Relaks pod palmami

Najwięcej narciarzy spotyka się pod Corviglią (2466 m n.p.m.). Poniżej garbu jest ciekawie zaaranżowany Mellow Snow Park dla amatorów akrobatycznych ewolucji na nartach i snowboardzie. Obok wyrastają knajpki. Przy nich, na leżakach, wystawiają do słońca twarze ci, których zmęczyły poranne szusy. Są nawet palmy w donicach ? jak na Hawajach. Większość tras w tym rejonie to trasy czerwone, średnio trudne. Jest wśród nich bardzo szybka trasa Corviglia Run, na której odbywają się zawody pucharu świata w zjeździe i superkombinacji kobiet. Wśród tras łatwych króluje ?szóstka?, na którą trafia się co krok. Poprowadzona szerokimi łukami trawersuje zbocze i przecinając trudniejsze trasy, łagodnie sprowadza w dół.

Poczytaj więcej o okolicy:

Dodano: 22 września 2009; Aktualizacja 2 marca 2016;
 
Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!
Zamknij