Meteory
Wielki Meteor, klasztor nad klasztorami

Wielki Meteoron czyli klasztor Przemienienia Pańskiego został zbudowany w miejscu zwanym „Szeroką Skałą”. Jest to najwyższa i najdalej wysunięta skała w dolinie. To klasztor męski a prowadzi do niego 115 schodów.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na FacebookuPolub ten wpis na FacebookuPolub wpis na Facebooku
Sprawdź nasz Instagram
fot: Barbara Grecka
Meteory. Wielki Meteor, klasztor nad klasztorami
Dobrze jest zacząć zwiedzanie od Wielkiego Meteora. To najcenniejszy i największy klasztor w dolinie Meteorów w Tesalii.
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Aby zwiedzić wszystkie udostępnione Meteory potrzeba sporo czasu. Najlepiej to zrobić w czasie indywidualnej wycieczki.

Dobrze jest zacząć zwiedzanie od Wielkiego Meteora. To najcenniejszy i największy klasztor  w dolinie. Od 1940 roku podlegają mu wszystkie pozostałe. Tutaj przechowywane są najważniejsze dokumenty i relikwie.

Pod opieką konserwatorów

Na przełomie XX i XXI wieku wszystkie zabudowania monastyru zostały gruntownie wyremontowane. Zmodernizowano cele mnichów i zaplecze. Zrekonstruowano dawne hospicjum i urządzono w nim muzeum sakralno-historyczne. W katolikonie oczyszczono freski. Najważniejszymi zabytkami udostępnionymi do zwiedzania są: cerkiew Przemienienia Pańskiego, refektarz, ossuarium i wieża z balkonem. Wielki Meteoron czyli klasztor Przemienienia Pańskiego został zbudowany w miejscu zwanym „Szeroką Skałą”. Jest to najwyższa i najdalej wysunięta skała w dolinie. To klasztor męski a prowadzi do niego 115 schodów wykutych w skale. Do 1923 roku do klasztoru wchodzono po sznurowej drabinie, lub wciągano ludzi w specjalnych siatach.

Początki klasztoru

Budowla powstawała w trzech fazach. Na początku św. Atanazy zbudował małą kaplicę. Uważa się, że to był 1340 rok. W niej można odszukać portret świętego z 1388 roku. Mała kaplica stała się w 1550 roku chórem dużo większej cerkwi. W tych latach budowę kontynuowali mnisi Joazaf i Symeon. Joazaf był wcześniej księciem Janem Dukasem Paleologiem, synem serbskiego króla Symeona Urosza. Kiedy objął swe królewskie obowiązki, poczuł silne powołanie do stanu zakonnego. W 1381 roku zrzekł się tronu, przywdział habit i przyjął imię zakonne.

Cerkiew jest imponująca

Nakryta jest dwunastokątną kopułą wspartą na czterech kolumnach. Wewnątrz ma rzeźbiony ikonostas, piękne freski z XVI wieku malowane zgodnie z kanonami szkoły kreteńskiej. W nawie wymalowano niemal całe życie Chrystusa oraz wiele postaci świętych. W kopule głównej można zobaczyć postać Chrystusa Pantokratora. Jest tu też przedstawienie Ostatniej Wieczerzy, Przemienienia, Ukrzyżowania. Są wizerunki założycieli monastyru. W narteksie można zobaczyć wizerunki świętych Atanazego i Joazafa trzymających zbudowany przez siebie katolikon.

Czytaj dalej - strony: 1 2

Poczytaj więcej o okolicy:

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!