Warszawa
Był tu Szpital Ujazdowski

Przez lata był szpital jednym z największych w Warszawie: zajmował Zamek Ujazdowski i kilkanaście pawilonów. Pomiędzy budynkami jeździła kolejka Ułożenie szyn było koniecznością, bo lecznica zajmowała ogromny teren.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
lub na Google+
fot: ARO redakcja
Warszawa. Był tu Szpital Ujazdowski
Z rozkazu ks. Konstantego, w 1818 r., otwarto Szpital Główny Wojskowy zwany „Ujazdowskim”. W połowie XIX w Zamek stał się za ciasny, Rosjanie zbudowali więc w jego sąsiedztwie kilka nowych budynków szpitalnych.
  • Warszawa. Był tu Szpital Ujazdowski
  • Warszawa. Był tu Szpital Ujazdowski
  • Warszawa. Był tu Szpital Ujazdowski
  • Warszawa. Był tu Szpital Ujazdowski
  • Warszawa. Był tu Szpital Ujazdowski
  • Warszawa. Był tu Szpital Ujazdowski
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Cmentarz Obrońców Warszawy

We wrześniu 1939 r. do szpitala napływało wielu rannych żołnierzy. Tych, których nie udało się uratować, chowano pod murem od strony Parku Ujazdowskiego. Miejsce to nazywano cmentarzem Obrońców Warszawy. W 1950 r. ekshumowano z niego szczątki ok. 600 żołnierzy i pochowano na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Rzeczpospolita Ujazdowska

Szpital pracował przez całą wojnę (przeniesiono do niego z ul. Elektoralnej szpital św. Ducha). Szybko zorganizowało się podziemie, tzw. Rzeczpospolita Ujazdowska. Pod bokiem Niemców ukrywano Żydów i osoby poszukiwane przez gestapo. Organizowano tajne nauczanie medycyny dla lekarzy i pielęgniarek, prowadzono prace badawcze. W latach 1940-44 komendantem szpitala był płk dr med. Leon Strehl, szef sanitarny AK. W 1941 r. mieścił się tutaj Zakład Przeszkolenia Inwalidów (założony przez prof. Uniwersytetu Warszawskiego Edwarda Lotha) a także pierwszy nowocześnie zorganizowany zakład rehabilitacyjny (w parku można znaleźć kamień poświęcony profesorowi). Z początkiem Powstania Warszawskiego polski personel został zmuszony do ewakuacji. 6 sierpnia, w ciągu trzech godzin uformowano  kolumnę liczącą przeszło 1000 osób. Wszystkich ubrano w białe szpitalne fartuchy. Na noszach dźwigano ok. 300 rannych i chorych. Szpital przeniesiono na ul. Chełmską, a następnie na Sadybę. Budynki spalono i zbombardowano (wraz z jeszcze znajdującymi się tam rannymi).

Po wojnie pawilonów nie odbudowano

W jako-tako zabezpieczonych znajdowały się m.in. magazyny, Biuro Odbudowy Stolicy, a później, w związku z budową Trasy Łazienkowskiej, umieszczono biuro dyrekcji Trasy. Tutaj też przez kilka powojennych lat mieścił się wydział rzeźby ASP. Część zrujnowanych budynków rozebrano dopiero w trakcie budowy Trasy Łazienkowskiej w 1974 r. Ocalały tylko dwa pawilony, powstałe w 1905 r. W tym, w którym od 2004 r. mieści się Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego, pracował oddział chirurgiczny kadry oficerskiej. Przed wojną nosił on imię prof. Andrzeja Dybka, współzałożyciela Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego, specjalizującego się w plastyce nosa (informacja o patronie znajduje się na zachowanej tablicy na zewnętrznej ścianie nad jednym z zamurowanych wejść do budynku). No i jest jeszcze ul. Szpitala Ujazdowskiego biegnąca od pl. Na Rozdrożu wprost do Zamku.

Czytaj dalej - strony: 1 2
 

Komentarze: 4

    elbora, 9 grudnia 2011 @ 09:38

    Przez wiele lat pawilon chirurgii starało się Towarzystwo Lekarskie, które chciało tam stworzyć Muzuem Medycyny. Miejsce wprost dla nich wymarzone ? z wielkimi tradycjami lekarskimi. Były nawet obietnice miasta, ale na nichsię skończyło. Budynek otrzymał Instytut Teatralny, który dodał szklane wejście (pięknie widać na fotografi), a z tyłu salę teatralną. Lekarzom pozostało wmurowanie tablicy pamiątkowej…

    anna, 9 grudnia 2011 @ 11:39

    To chyba niezupełnie tak… Przez kilka lat, chyba od 1994 roku, nie wiem jak długo, w pawilonie położonym bliżej Trasy Łazienkowskiej mieścił się dział zbiorów specjalnych biblioteki lekarskiej, czyli takie właśnie małe muzeum medycyny. Było tam trochę eksponatów (dawne lekarskie i aptekarskie narzędzia), starodruki, archiwa prywatne lekarzy. Nie było to ani otwarte muzeum, ani dostępna biblioteka, ale istniało. Można było wypisać kartkę, pokonać opór i niechęć pracowników i zobaczyć jedną salę i trochę gablotek na korytarzu. Teraz na budynku jest kilka tablic poświęconych znanym lekarzom, twórcy biblioteki lekarskiej – Stanisławowi Konopce i dyrektorowi biblioteki z czasów tego zaczątka muzeum – Januszowi Kapuścikowi. Ale drzwi zamknięte na głucho a przez okna widać bałagan. A Biblioteka lekarska podaje, że zbiory specjalne są pod adresem Jazdów 1A (kiedyś tu było Jazdów 6). Aż muszę sprawdzić, co się z tym wszystkim dzieje…

    elbora, 10 grudnia 2011 @ 19:40

    No tak, masz rację. Są dwa pawilony, stąd to zamieszanie (ciekawe co by było, jakby było ich więcej )) Ale muzeum jak nie było, tak nie ma. Za to polecam bardzo ciekawe Muzeum Farmacji przy Piwnej. Zwłaszcza dział japońskich aptek wędrownych z ususzonym skorpionem i innymi lekami…

    ~nick, 28 lutego 2016 @ 12:25

    Od ok. roku 1959 do 1974 było tu Technikum Ekonomiczne nr 4 , potem przeniesione na Pl. Zawiszy.

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Zobacz, gdzie to jest

Napiszmy razem przewodnik

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia

Jak Wam się podoba?

Co Ci się podoba w Otwartym Przewodniku? Co denerwuje, drażni, przeszkadza? Jakie elementy rozwinąć, by było jeszcze ciekawiej?

Czekamy na Twoją opinię...
Obserwuj stronę na Google+
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!

Ta strona używa cookies. Można zmienić ich ustawienia w przeglądarce. Dowiedz się więcej o naszej Polityce Cookies

..

Zamknij

Zamknij