Województwo kaliskie miało dobre warunki do prowadzenia walk zbrojnych. Liczne lasy, jeziora i podmokłe tereny sprzyjały walce partyzanckiej. Tu też walczyły najlepiej uzbrojone i wyekwipowane oddziały.
Założenie cmentarne na Rotundzie zaprojektował Dušan Jurkovič,, wybitny architekt pochodzenia słowackiego. Jego centrum stanowi pięć wysokich, drewnianych, krytych gontem wież.
W mieście Bastogne i jego okolicach, w belgijskich Ardenach, doszło do krwawej bitwy, gdzie okrążone oddziały wojsk amerykańskich, zatrzymały natarcie wojsk niemieckich na Antwerpię.
Pierwotnie był tutaj ogród romantyczny księżnej Izabelli z Flemigów Czartoryskiej. W 1912 tereny te zostały przekształcone na cmentarz, na którym podczas I wojny światowej pochowano żołnierzy rosyjskich i niemieckich jeńców wojennych.
Mieszkańcy Bukowca zajmowali się wypasaniem bydła na okolicznych połoninach. We wsi był tartak wodny nad potokiem, dwie karczmy, młyny i prawdopodobnie browar oraz zakład produkcji beczek, który zatrudniał ponad 500 pracowników.
Powstańczy cmentarz kryje zwłoki 46 poległych powstańców listopadowych. Pozostali polegli zapewne nadal spoczywają w pobliskich lasach i na łąkach, które były polem bitwy nad Sokołdą.
Miejsce ostatniego spoczynku znalazło tu 1500 niemieckich żołnierzy, głównie marynarzy oraz od 4 do 6 tys. cywilnych ofiar – uchodźców z Prus, jeńców, przymusowych pracowników i mieszkańców Świnoujścia, którzy zginęli w alianckim nalocie.
To tylko dwa z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych w Małopolsce, jakie pozostawił po sobie font stojacy tu na przełmie lat 1914-15. Warto zatrzymać się tu na chwilę zadumy.
Kopiec zwieńczony jest krzyżem, na którym znajduje się blaszany orzełek wojskowy z napisem: „1918-1939 Poległym za Polskę”. U stóp kopca kwatera, w której pochowano oficerów.
Śladem wojennych miesięcy od lata 1914 r. do rozstrzygającej bitwy gorlickiej w maju 1915 r. są liczne galicyjskie cmentarze wojenne. Na terenie Biecza powstało takich cmentarzy pięć. Cztery zachowały się do dziś.
