Jeszcze przed wejściem do budynku uderzył mnie jego rozmach i pięknie zagospodarowana przestrzeń. Dzięki rewitalizacji serce warszawskiej Pragi cały czas bije. Turystów nie odstraszył nawet deszcz.
W Kaliszu organizowane są dwie imprezy producentów miodu, których zadaniem jest integracja środowiska pszczelarzy, rolników, gospodyń wiejskich i wszystkich odwiedzających.
Wizyta w Krakowie nie liczy się bez skosztowania obwarzanka – tradycyjnego przysmaku o kształcie pierścienia. Dopiero w tym roku miałam okazję upiec samodzielnie własny obwarzanek!
Austriacy nie uhonorowali w Wiedniu Jana III Sobieskiego. Uczcili jednak nazwą ulicy i niewielkim pomnikiem innego Polaka, uczestnika odsieczy wiedeńskiej – Jerzego Kulczyckiego.
Štramberské uši to słodkie wypieki z ciasta piernikowego w kształcie stożków – przypominają zakręcone ucho. Można je kupić tylko w miasteczku Štramberk i okolicy.
Sery można przygotowywać w różny sposób, susząc je następnie w promieniach stepowego słońca. Kazachska rodzina, repatrianci z Mongolii, zamieszkali w Bozanbai na przedgórzu Ałtaju, zachowali wszelkie sposoby przygotowywania serów.
Kapadocja ma wyjątkową tradycję kulinarną, zakorzenioną w tureckich i anatolijskich smakach oraz lokalnym terroir, czyli „smaku miejsca” – unikalnego połączenia warunków naturalnych i ludzkiego doświadczenia.
Do trzeciego co do wielkości miasta w Szwecji docieram promem i własnym autem i poznaję je z siodełka rowerowego oraz łódki. Ten drugi sposób uważam za obowiązkowy.
Wśród tutejszych artykułów regionalnych znakomite są szynki i różne warianty kiełbas oraz sery. Zwłaszcza oueso de Burgos, biały, miękki, tłusty ser wytwarzany niegdyś z mleka owczego, obecnie głównie krowiego.
Miasteczka słynie z kanapki, czyli Ayvalık tost. Tostowe pieczywo podawane jest z turecką kiełbasą (sucuk), serem, plasterkiem pomidora, ketchupem i majonezem. Serwowana jako szybka przekąska w przydrożnych barach w całym kraju.
