Tutejsze wina, to nie tylko okazja skosztowania ich „u źródła”, ale także możliwość poznania tradycyjnych i współczesnych metod jego produkcji. I szansa obejrzenia, niekiedy niezwykłych architektonicznie, budowli w których ma to miejsce.
To jedno z najbardziej malowniczych miasteczek w Katalonii. Leżąc na grzbiecie ściany bazaltowej, z domami zbudowanymi na skrajach przepaści, stało się jednym z najpopularniejszych elementów regionalnego pejzażu.
Jeszcze przed wejściem do budynku uderzył mnie jego rozmach i pięknie zagospodarowana przestrzeń. Dzięki rewitalizacji serce warszawskiej Pragi cały czas bije. Turystów nie odstraszył nawet deszcz.
W Kaliszu organizowane są dwie imprezy producentów miodu, których zadaniem jest integracja środowiska pszczelarzy, rolników, gospodyń wiejskich i wszystkich odwiedzających.
Od początku miasto pomyślane zostało jako zaplecze dla sanktuarium, a w wieku następnym, gdy w Santiago de Compostela odkryto domniemany grób apostoła św. Jakuba Starszego, stało się ważnym miejscem na drodze pielgrzymów.
Wizyta w Krakowie nie liczy się bez skosztowania obwarzanka – tradycyjnego przysmaku o kształcie pierścienia. Dopiero w tym roku miałam okazję upiec samodzielnie własny obwarzanek!
Austriacy nie uhonorowali w Wiedniu Jana III Sobieskiego. Uczcili jednak nazwą ulicy i niewielkim pomnikiem innego Polaka, uczestnika odsieczy wiedeńskiej – Jerzego Kulczyckiego.
Štramberské uši to słodkie wypieki z ciasta piernikowego w kształcie stożków – przypominają zakręcone ucho. Można je kupić tylko w miasteczku Štramberk i okolicy.
Sery można przygotowywać w różny sposób, susząc je następnie w promieniach stepowego słońca. Kazachska rodzina, repatrianci z Mongolii, zamieszkali w Bozanbai na przedgórzu Ałtaju, zachowali wszelkie sposoby przygotowywania serów.
Prawa miejskie Warka otrzymała – nie zachował się ani dokument, ani wiarygodna jego data – między rokiem 1284 a1321. I rozwijała się głównie jako miasto browarów i handlu piwem. Przewożono je łodziami Wisłą do Warszawy.
