W trakcie budowy były spory o działkę, fundamenty pękały i rysowały się, murarzom zarzucano błędy zawodowe. Na koniec okazało się, że budowa była nielegalna bo Ministerstwo Robót Publicznych nie wydało na nią zgody.
Odwiedzając Licheń dobrze zatrzymać się na parkingu C. Tu przed bramą na teren sanktuarium znajduje się cudowne źródełko. Stad też najbliżej do kościoła pw. św. Doroty. W nim znajdował się wczesniej cudowny obraz Matki Boskiej Licheńskiej.
Po II wojnie światowej w pałacu były biura PGR i szkoła podstawowa. Budynek jest w rejestrze zabytków. Obecnie była rezydencja Niemojowskich jest w rękach prywatnych, ale nikt tam nie mieszka i nie jest udostępniona do zwiedzania.
Gościem Antonina był sławny już za młodu Fryderyk Chopin. W czasie dwóch pobytów w latach 1827 i 1829 grał, dawał lekcje młodziutkiej księżniczce Wandzie Radziwiłłównie, rozmawiał z gospodarzem o sztuce kompozytorskiej i tworzył.
Fontanne nazwano „Noce i Dnie”. Nazwa pochodzi od książki Marii Dąbrowskiej o tym samym tytule. Konstrukcja składa się z kilku wodotrysków: posadzkowego, nieckowego i przelewowego.
Latem 1800 roku do Kalisza przybył zespół warszawskiego Teatru Narodowego pod kierunkiem Wojciecha Bogusławskiego. Pierwsze sztuki Bogusławski wystawiał w zwykłej szopie. Wkrótce rozpoczęła się budowa.
Od początku XVIII wieku w kościele w Chełmcach czczono obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem, jako wizerunek Matki Boskiej Chełmckiej. Zapisano, że w roku 1730 obraz posiadał dwie srebrne korony i sukienkę z 46. kwiatami złotniczej roboty.
Podobno jest w Polsce kilkanaście schronów przeciwatomowych ale w Kaliszu jest najlepiej zachowany. Powstał w latach sześćdziesiątych po tak zwanym kryzysie kubańskim. A dokładnie rozpoczęto budowę w roku 1957.
Wieża miejska stała opuszczona do początku lat 80. ubiegłego stulecia. Wówczas to kaliski artysta rzeźbiarz, animator i wizjoner Bogdan Jarecki wpadł na pomysł zaadaptowania tego obiektu na miejsce działań Grupy Twórców Towarzystwa Miłośników Kalisza.
Żeby wyjść na balkonik na zewnątrz wieży trzeba było przejść obok zegara w jej wnętrzu. Zainstalowano go w 1925 r. i zaopatrzono go w zachowaną do dziś tabliczkę świadczącą o zamożności i hojności mieszkańców dawnego Kalisza.
