Wśród lasu z pięknymi okazami drzew zbliżam się do szczytu. Na dość płaskim wierzchołku stoi krzyż, są ławeczki i tablica z kolorową i opisaną panoramą. Naprawdę tu fajnie, ale te okrutne wiatry szybko wypędzają...
Zaledwie kilometrowa trasa w kształcie pętli biegnie w połowie po kładce brzegiem małego jeziora Ostrówek, w połowie przez las. Wiosną można tu obserwować ponoć płazie gody – stąd Rechot.
Źródło otoczono kamiennymi blokami i ogrodzono żelaznym płotkiem. Wsłuchując się i patrząc w tę sadzawkę widzimy i słyszymy „bełkot” wody. To pęcherzyki gazu ziemnego wydobywające się z wnętrza dają takie odgłosy.
Wiatr chce urwać głowę, ale tu zawsze tak jest. Mimo to dłużej tu siedzę. Dookolna panorama jest świetna. Cergowa w całej swojej krasie, wzniesienia nad uzdrowiskami, Pogórze, Doły Jasielsko-Sanockie...
Obejście jeziora niespiesznym krokiem zajmie około godziny. Wiosną i latem nie będzie to jednak spacer w ciszy i spokoju. W niewielkich przybrzeżnych zaroślach z trzciny gnieżdżą się bowiem masowo brzęczki...
Spacer po malowniczym Cefal? jest czystą przyjemnością. W ciągu godziny można zdobyć szczyt Rocca, aby na Cefal? popatrzeć z góry. Można podreptać deptakiem wzdłuż kilometrowej plaży...
Na co dzień dolina pozostaje pusta. Cerkiew jest otwarta, każdy może wejść do środka. Wokół tablice opowiadające o dziejach zniszczenia i odbudowy. I o ludziach, którzy związali się z Łopienką.
Z wieży roztacza się ładna panorama na pogórza, Zalew Soliński, pasmo Otrytu, Połoniny i inne góry i górki. Drzewa zasłaniają jednak widok na najbliższych sąsiadów – Łopiennik i Durną.
Via Appia Antica oferuje fantastyczne widoki. To wspaniały kierunek relaksujący po hałasie Rzymu. Jedno, co wkurza to domostwa za bramami, samochody kursujące po starożytnym bruku, śmieci.
Park Appia Antica obejmuje obszar 3286 hektarów, co czyni z niego największy zielony obszar Rzymu. Chroni relikty najbardziej znaczące z punktu widzenia historycznego, archeologicznego i krajobrazowego.
