Wiktor Rozmus Artykułów: 13

Lat 28, technik energoelektronik, absolwent studiów podyplomowych z zarządzania projektami, magister systemów komputerowych na AGH w Krakowie, oraz inżynier Informatyki w sterowaniu i zarządzaniu na PWSZ Tarnów.

Poza komputerami uwielbia swojego nissana 100nx, sporty ekstremalne oraz orientalną kuchnię. Imał się już wielu zajęć, niebieski pas karate Kyokushin, nurek OWD, wspinacz, taternik jaskiniowy oraz licencjonowany pilot i przewodnik wycieczek. Na co dzień informatyk siedzący za biurkiem. Od momentu gdy pierwszy raz postawił stopę na Saharze zakochał się w podróżowaniu. Nie może nadal znaleźć swojego miejsca na Ziemi więc szuka – na razie po szczytach górskich i w ciemnych jaskiniach, ale nie wiadomo jeszcze gdzie go zaniesie. Członek Klubu Wysokogórskiego Kraków, współorganizator wyprawy do Base Campu pod Everestem 2009, oraz lider wyprawy na Mont Blanc 2010. Na koncie poza niezliczoną ilością szczytów tatrzańskich, między innymi Gokyo Ri (5357m n.p.m.) i Kalla Pattar (5550m n.p.m.) w Himalajach, oraz Mont Blanc (4810m n.p.m.) w Alpach.

Artykuły:

Strome, kamienne podejście prowadzi do szerokiego śnieżnego pola, na końcu którego stoi Refuge de Tete Rousse. Powyżej schroniska jest szereg małych pól między kamieniami, gdzie możemy obozować.

O 9 rano wychodzimy w drogę. Chcemy dotrzeć do Nid D’Aigle – Orlego Gniazda na wysokości 2372 m n.p.m. Orle Gniazdo stanowi końcową stację Tramway du Mont Blanc. My jednak decydujemy się wejść od samego dołu na nogach.

Wszyscy mieli bardzo dobre przygotowanie górskie, niemal wszyscy dobrą praktykę wspinaczkową i obeznanie ze sprzętem. Nie można więc powiedzieć, że byliśmy amatorami. Nasza historia rozpoczyna się 12 lipca 2010 r.

Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!