W Macedonii jest kilka ruin starożytnych miast, ale to wydaje się najciekawsze. Prawdopodobnie Stobi założono w 197 r p.n.e. Najstarsze wykopaliska są z IV wieku p.n.e. Rozkwit miasta miał miejsce w czasach rzymskich.
W dworze mieści się prywatne Muzeum Kultury Szlacheckiej. Po muzeum oprowadza nas jego właściciel Andrzej Kołder. Opowiada historię tego miejsca i zabytku, zwraca uwagę na najważniejsze i najcenniejsze eksponaty.
Park różaneczników w Kromlau występuje tu w towarzystwie takich założeń, jak największy i najbardziej znany park Mużakowski, parki w Branitz i w Brodach, stuletni ogród różany w Forst, park Belwederski w Łęknicy czy park w Reuthen.
Świątynię przebudowano i rozbudowywano kilkakrotnie. W sposób istotny w latach 1638-1646 z inicjatywy i za pieniądze miejscowych patrycjuszy pochodzenia szkockiego, Portiusów. Wnętrze kościoła przeobrażono wówczas z gotyckiego w manierystyczne.
Przez starówkę przebiega ładny deptak zwany Szirok Sokak doprowadzający do placu centralnego Ploštad Magnolia. Tędy przebiega główna ulica miasta. Na środku placu, który jest porośnięty kasztanowcami, wyrasta wieża Zegarowa.
Kościół zbudowano z fundacji hrabiego Antoniego Ostrowskiego (to on założył miasto i nazwał je na cześć swojego ojca, Tomasza) w latach 1823-29 w stylu klasycystycznym. Wzorowano go na projektach Jana Christiana Kamsetzera.
Dzisiaj jest to ciekawe stanowisko archeologiczne. Prace wykopaliskowe rozpoczęto tu w 1938 roku. Od 1959 roku trwają systematyczne badania archeologiczne. Znaleziska przekazano do Muzeum Macedonii w Skopje.
Praska Loreta należy do najsłynniejszych. Jest nie tylko cennym zabytkiem architektury, lecz także słynnym praskim miejscem pielgrzymkowym, niemal równie popularnym jak kościół Panny Marii Zwycięskiej, w którym znajduje się figurka Praskiego Dzieciątka Jezus.
Wszystkie cztery wittenberskie budowle wpisane na listę UNESCO związane są z reformacją. Najważniejszy jest Dom Lutra w dawnym klasztorze augustiańskim, największe na świecie muzeum reformacji z niemal tysiącem obiektów.
Do dziś pozostały z zamku czterometrowej grubości fragmenty murów i jednej bastei a także ściany pałacu z otworami okiennymi. Na wzgórze zamkowe wstęp jest wolny, można tu dojść dróżka od kościoła, albo od lipy, pod którą podpisano haniebny traktat.
