Bernardyni pojawili się w Piotrkowie najpierw w ostatnim 30-leciu XVI wieku jako kwestorzy z Warty, którzy wygłaszali kazania i zbierali ofiary pieniężne. W mieście były już wówczas klasztory pijarów, dominikanów oraz żeński dominikanek.
Filipiny to niesamowity zlepek ludzkich ras, typów, odmian. Same tylko ludy austronezyjskie są jedynym w swoim rodzaju rasowym amalgamatem, a przecież to dopiero punkt wyjścia...
Kulczycki otworzył pierwszą wiedeńską kawiarnię przy ulicy Domgasse. Z początku jego napój nie miał powodzenia. Wszystko się zmieniło gdy kawę dla złagodzenia smaku zaczął mieszać z miodem lub dodawać do niej mleka.
Końcem stulecia na lidera tak definiowanego filipińskiego ruchu narodowego wysunął się José Rizal (1861?1896). Jak wielu aktywistów narodowych ukształtowany naturalnie w kulturze europejskiej. W Europie spędził też dziesięć lat.
Wartych uwagi miejsc w moim rodzinnym mieście jest oczywiście o wiele więcej, niż byłem w stanie ponownie zobaczyć podczas jednodniowego w nim pobytu po latach. Trzeba więc będzie przyjechać ponownie. I zachęcam do tego innych...
Z ulicą Sienkiewicza lub jej najbliższą okolicą, związane było całe moje „piotrkowskie” życie. Urodziłem się w domu na rogu Sienkiewicza i ówczesnej ul. Piłsudskiego. Po kilkuletnim mieszkaniu przy ul. Narutowicza na rogu… Sienkiewicza przenieśliśmy się na ul. Piłsudskiego 67…
Trwająca zaś łącznie kilka stuleci kulturowa hispanizacja Filipin, choć sama w sobie niewątpliwie głęboka, rzecz jasna nigdy, jako starego kraju azjatyckiego, nawet nie zbliżyła się do poziomu Ameryki Środkowej czy Południowej.
Postanowiłem po latach ponownie „obwąchać” stare kąty w mieście które w przeszłości znałem – tak mi się przynajmniej wydawało… jak własną kieszeń. Odnajdowałem miejsca, które utrwaliły się w mojej pamięci i odkrywałem Piotrków na nowo.
W muzealnej aranżacji wykorzystano największą na świecie kolekcję więziennych przedmiotów, wśród których są również przedmioty ilustrujące efekty codziennej monotonii lat spędzonych za kratami.
Pescara to jeden z punktów na trasie słynnej ucieczki najwyższych włoskich władz państwowych przed Niemcami w 1943 r. Z Rzymu ewakuował się wtedy król z rodziną oraz członkowie rządu Pietro Badoglio.
