Poszczególne kwartały przypominają twierdze z całym systemem przejść i zabezpieczeń. Na każdym osiedlu był schron na wypadek wojny atomowej. Ewentualny atomowy podmuch miały osłabiać liczne drzewa.
Mieszkania były na ogół trzypokojowe i mieszkały w nich trzy rodziny. U nas duży pokój zajmowała nasza rodzina bo było troje dzieci. W małym pokoju mieszkało młode małżeństwo, a w drugim małym dwóch braci. Łazienka, ubikacja i korytarz były wspólne.
Tak to się ciekawie składa, że na siedem tablic w wiślańskiej Alei Gwiazd Sportu aż sześć dotyczy sportów zimowych i aż cztery mają bliski związek z Adamem Małyszem...
To dar Miasta Stołecznego Warszawy dla mieszkańców Wisły za udział w słynnym, powojennym przedsięwzięciu propagandowym pod hasłem „Cały naród buduje swoją stolicę”.
Dziś nieliczni znają historię tego pomnika, nieliczni potrafią wymienić postacie tu przedstawione, ale wszyscy wiedzą, że na Placu Narodu kończy się większość paryskich manifestacji politycznych.
Pionierzy to mieszkańcy Darłowa, którzy przybyli tu zaraz po II wojnie światowej, lub tu się urodzili. Za Pioniera może zostać uznany mieszkaniec miasta lub gminy Darłowo, który przybył na te tereny do 1950 roku włącznie, lub urodził się tu w latach 1945-1950.
Oryginalny pomysł poprowadzenia trasy rowerowej na starych nasypach, wpadł do głowy gospodarzom gminy Ustka. I oni pierwsi zrobili taką trasę. Prowadzi terenem o unikatowych walorach krajobrazowo-przyrodniczych.
Ustka wschodnia to część miasta z fragmentami starej rybackiej osady, promenadą, częścią uzdrowiskową, starym kościołem, portem, bazą sanatoryjną i hotelową. Główną arterią starej Ustki jest ul. Marynarki Polskiej. Ni to ulica, ni to deptak.
Pomnik usytuowano na południe od dawnych terenów wystawowych. U jego podstawy znajduje się pawilon muzealny z pamiątkami, w wartowni zaś eksponaty oraz diorama z tysiącami figurek żołnierzy.
Pomnik przetrwał on II wojnę światową, wysmarowany przez kogoś smołą. Oczyściło go Wojsko Polskie w 1945 r., a odnowiły władze Lipska w 1963 r. na 150-lecie bitwy.
