Świątynia została farą w roku 1355. Obecnie jest także kościołem dziekańskim. Z dawniejszych czasów zachowało się prezbiterium z wąskimi strzelistymi oknami, krzyżowe sklepienia i kilka innych elementów oraz częściowo mury nawy.
Miasto założyli w roku 1255 benedyktyni jako podklasztorną osadę handlowo-rzemieślniczą. Rządy opata chyba nie podobały tutejszym mieszczanom, skoro w 1300 roku zbuntowali się przeciwko niemu.
Szybko przekonaliśmy się, że warto było zatrzymać się tu i poznać miejscowe zabytki i atrakcje. Jest Muzeum Karkonoskie, siedziba czeskiego Karkonoskiego Parku Narodowego, a całe historyczne centrum miasta od roku 1990 stanowi strefę zabytkową.
Według kroniki klasztornej monastyr został wzniesiony w roku 1020 przez Joana Debarskiego, późniejszego pierwszego arcybiskupa ochrydzkiego. Stoi w miejscu, gdzie wyłowił on z rzeki ikonę Jana Chrzciciela.
Spieszmy się poznawać ten wyjątkowy kraj w Europie, bo na skutek postępującej nowoczesności i wdzierającej się globalizacji to pirenejskie państewko zatraci unikatowy charakter górskiego ustronia o katalońskiej kulturze i romańskich zabytkach.
Wchodzimy do lasu mijając rosnące dzikie grzyby, jakieś rzeźby ludzką ręką zrobione, jaskinie z której wypływa ruda woda. W pewnym miejscu płyną dwa strumienie niewiele od siebie oddalone.
Zamek zwiedzać można, wyłącznie z przewodnikiem, od kwietnia do listopada. Z tym, że przed i po szczycie sezonu obowiązują niższe ceny biletów. Zwiedzający mają do wyboru jedną z trzech tras.
Ołtarz ufundował Barnim XI Stary, pierwszy protestancki książę na Pomorzu, jako wyposażenie kaplicy Zamku Odrzańskiego na Grabowie pod Szczecinem. Od wprowadzenia luteranizmu na Pomorzu nie minęło nawet dwadzieścia lat!
Park pałacowy usytuowany jest na rzeczką Potoka. W przeszłości rosło tu około 120 gatunków drzew i krzewów, w większości iglastych. Obecnie park ma powierzchnię 10,5 ha a rośnie w nim około 40 gatunków.
Domy przy Zvĕdavej budowano z potężnych belek konserwowanych krwią wołów, dzięki czemu szybko czerniały. A szczeliny między belkami, zwane listwami, wypełniano masą z iłu, plew i paździerzy oraz malowano na biało.
