Zaczęły się pierwsze spotkania, potem wesela. Osadnicy ściągali do siebie rodziny. Wsie zaludniały się. Rodziły się dzieci, nowe pokolenie. Mundury zostały przeszyte na „cywilną” odzież. Po latach losy kobiet żołnierek doczekały się ekranizacji...
Pięknie zrewaloryzowane wnętrza z pokojami dla gości, a każdy inaczej wyposażony, robią wrażenie. A pan Piotr w trakcie oprowadzania sypie szczegółami z bardzo dawnej i świeżej przeszłości.
W drugiej połowie XIX wieku i do roku 1912 w mieście było wiele zagranicznych placówek konsularnych. Po uzyskaniu niepodległości przez Macedonię do Bitoli wracają dyplomaci. Placówki otwierają tu Francja, Turcja, Wlk. Brytania, Rosja.
Po gotyku i Koperniku pierniki są jednym z najlepiej rozpoznawalnych symboli Torunia, a tradycja ich pieczenia sięga korzeniami średniowiecza. Dziś w Toruniu możemy odwiedzić aż dwa muzea opowiadające o tej dziedzinie miejskiego życia.
Miasto Heraklea Lynkestis założył Filip II Macedoński w IV wieku p.n.e. Pierwszy człon nazwy nadał mu na cześć greckiego boga Heraklesa, a drugi pochodzi od nazwy podbitego tu wcześniej królestwa.
W średniowieczu Šamorin był nawet centrum gospodarczym wyspy, największej rzecznej w Europie. Dunaj, którego główny nurt zmieniał się od XVII w., wpływając przez Bramę Devińską, tworzy z Małym Dunajem obszar o powierzchni dwu powiatów.
Spacer po Parku Archeologicznym Neapolis, wśród swobodnie bujającej roślinności i bieli wapiennych skał to spacer w przeszłość Syrakuz, miasta uważanego przez starożytnych za najpiękniejsze i najpotężniejsze.
Nazwa tego pięknego miasta wywodzi od nazwy osady założonej w tym miejscu przez Słowian połabskich. XI-wieczna nazwa Liubice – uczeni są co do tego zgodni – ma bliski związek z naszym dzisiejszym słowem „lubić”.
Nowe Miasto nad Metują jest przede wszystkim uroczym, zabytkowym miasteczkiem o swoistym klimacie. Jednym z nielicznych na świecie, które zna nie tylko dokładny dzień, ale również… godzinę swojego założenia.
Wybieram się na nocne zwiedzanie… Bez wielkich tłumów (choć z grupą), w ciszy i spokoju przemierzam mroczne korytarze niezwykłego teatru. Widzę trybuny, klatki dla zwierząt, pomieszczenia gladiatorów. Dawny świat ożywiam na nowo.
