Teraz to tylko ruiny, ale przyznam, że chyba najbardziej malownicze w całej Grecji. Dawne Delfy mieściły się bowiem na górskim tarasie, nad którym wznoszą się dwa szczyty Parnasu z rozdzielajacym je źródłem. Właśnie z racji takiego położenia uważane były za pępek świata.
W Muzeum Sztuk Pięknych można obejrzeć ponad sto prac wybitnego mistrza postimpresjonizmu Paula Cézanna. Wystawa przedstawia twórczość artysty z perspektywy, jakiej jeszcze nigdy nie było na innych wystawach.
Katedra ma wystawną dekorację rokokową, ale nagromadzenie elementów nie powoduje zamętu. Panuje wyjątkowa, niczym niezakłócona harmonia. Każdy obraz, ornament, rzeźba mają tu nieprzypadkowe miejsce.
Dookoła rynku znajduje się ponad 60 zabytkowych budowli, w większości z XIV i XV wieku. Niemal każda z nich, z których bogatsze, podobnie jak mieszczańskie pałace, mają ciekawe dekoracje zewnętrze, warta jest uwagi.
Tu właśnie przez 27 lat żył i pracował Jan Sebastian Bach. To znaczy pracował w kościele, jako kantor, a ze swą liczną rodziną mieszkał obok, w budynku mieszczącym także szkołę i chłopięcy chór, najstarszy jaki istnieje w Niemczech, nieprzerwanie od 1212 r.
Dostać się tu można tylko przechodząc przez tunel nazywany Wrotami św. Jana. Wystarczyło je zamknąć, by zapewnić sobie bezpieczeństwo. Dlatego tutejsi Maurowie oddali władzę chrześcijanom jako jedni z ostatnich na Półwyspie Iberyjskim.
Dziś to miasto położone między Walencją i Alicante, największe w regionie centrum handlu i turystyki, w przeszłości, zwłaszcza w wiekach XV-XVI było prężnym ośrodkiem kulturalnym z własnym uniwersytetem oraz centrum handlowym.
28 listopada, na kilka dni przed wielką bitwą pod Austerlitz do budynku poczty pozořickiej dotarł z rekonesansem sam Napoleon. Spotkał się tutaj z Muratem i przez moment tutaj właśnie znajdował się sztab cesarski.
Mieszkańcy miasta położonego wzdłuż szerokiej, piaszczystej plaży, w znacznej części na wysokim klifie, malowali swoje domy w ten sposób dlatego, aby rybakom łatwiej było odszukiwać to miejsce w drodze powrotnej z połowów.
W drugiej połowie XIX wieku wielu zamożnych mieszkańców Moskwy i Petersburga kupowało i budowało kamienice w Rydze (był to zachód imperium carskiego), chętnie przyjeżdżali tutaj także Niemcy, oraz Żydzi.
