Dawna wieża ciśnień jest własnością prywatną. Pięknie wyremontowana, mieści dwupoziomową kawiarnię z przeszkloną salą oraz tarasem widokowym. Na niższych poziomach znajduje się niewielkie muzeum.
Stała ekspozycja poświęcona jest roli Richarda Wagnera w ideologii hitlerowskiej. Chociaż zarzucanie mu nazizmu to głębokie nieporozumienie. Hitleryzm narodził się w grubo ponad 30 lat po jego śmierci.
Wiatr chce urwać głowę, ale tu zawsze tak jest. Mimo to dłużej tu siedzę. Dookolna panorama jest świetna. Cergowa w całej swojej krasie, wzniesienia nad uzdrowiskami, Pogórze, Doły Jasielsko-Sanockie...
Wspinam się ścieżką wzdłuż stacji Drogi Krzyżowej. Kapliczki są dość zaniedbane, murowane z cegły i osadzone na kamiennych cokołach. We wnękach znajdują się płaskorzeźby ze scenami Męki Pańskiej.
Niezwykle cennym i najstarszym obrazem jest ten z pierwszej połowy XVI wieku przedstawiający Matkę Boską z Dzieciątkiem. Został namalowany temperą na desce. To pozostałość późnogotyckiego tryptyku.
Nazwę domu w którym zamieszkał Richard Wagner, kompozytor wymyślił dokonując nieprzetłumaczalnej na język polski zbitki dwu słów: Wahn, co znaczy zarówno złudzenie jak i szaleństwo, oraz Fried(e) – pokój lub wolność.
Miasto znane jest z imponującego portu kontenerowego. Jego teren zwany jest również „największym parkingiem Europy”, gdyż liczba samochodów czekająca na transport osiąga niekiedy 100 tysięcy.
Kamienna fasada opery nie jest specjalnie atrakcyjna. Ale wnętrze: widownia z balkonami oraz scena jest oszałamiająca, nawet dla nie przepadających za przepychem baroku.
Zachwycające są drewniane domy na kamiennych podmurówkach i kręte wąskie uliczki wyłożone kamieniami. Przy domkach są małe podwórka z drzewami i krzewami owocowymi...
Woda z zamkowej studni uchodziła za leczniczą. A że wielcy mistrzowie i ich wysocy urzędnicy zamieszkali w Malborku cierpieli na kamienie nerkowe (za sprawą niezdrowej wody), kurowali się tutejszą.
