W czasie prac archeologicznych odnaleziono fundamenty trzech świątyń chrześcijańskich. Tę zlokalizowaną na centralnym placu Chersonezu uznano za miejsce chrztu księcia Włodzimierza i całej Rusi.
Na obrzeżach Sewastopola, w jego granicach znajduje się antyczne miasto greckie Chersonez Taurydzki. Do dziś można podziwiać pozostałości starożytnej zabudowy i fortyfikacje. Ruiny są jedną z największych atrakcji półwyspu krymskiego.
Jeszcze kilkanaście dni temu w porcie w Sewastopolu stacjonowały obok siebie okręty Wojskowo-Morskich Sił Ukrainy i Flota Czarnomorska Federacji Rosyjskiej... Dziś jest inaczej.
Miasto zaczęło powstawać w 1783 roku, kilka miesięcy po przyłączeniu półwyspu do Rosji. Budowali je ukraińscy i rosyjscy marynarze na rozkaz carycy Katarzyny II, która postanowiła, że będzie tu baza Floty Czarnomorskiej.
W 1993 roku ruinę przekazano lokalnej gminie żydowskiej. To ona, przy wsparciu różnych darczyńców, zapoczątkowała remont. Utknął on jednak, z braku funduszy, w miejscu. Szacuje się, że potrzebne są miliony…
Dziś po zamku zostały tylko grupy skał z wykutymi w nich otworami i wyżłobieniami, w których mocowano drewniane konstrukcje. Dookoła prowadzi oznakowana ścieżka, a ze skalistego wzgórza roztacza się ładny widok na okoliczne pasma górskie.
Założony najpewniej w początkach XIX wieku cmentarz zachował się w niezłym stanie. Zachowało się około 300 kamiennych, w większości ciekawie rzeźbionych macew.
Pod względem liczby zabytków z czasów Rusi Kijowskiej, a zwłaszcza „ukraińskiego baroku”, miasto to znajduje się na drugim miejscu po stolicy. Konkurentem dla niego na Ukrainie, poza Kijowem, jest tylko Lwów.
Przynależność do Polski przyniosła zmiany pozytywne i negatywne. W 1623 roku król Zygmunt III Waza nadał Czernihowowi prawo magdeburskie. Powstał wówczas magistrat, szlacheckie sądy oraz województwo czernihowskie.
Kozielec nad rzeką Oster na północy Ukrainy zasługuje na poznanie. Ciekawe są zwłaszcza jego zabytki sakralne wzniesione w stylu ukraińskiego, czy – jak mówią niektórzy z przekąsem – „kozackiego” baroku.
