Ostatnio dodane artykuły z kategorii: ratusze

Historia koziołków, najsłynniejszego symbolu Poznania sięga połowy XVI wieku, kiedy to stary gotycki ratusz bogate miasto postanowiło przebudować na modny, renesansowy, a na wieży zainstalować prawdziwy zegar.

W trakcie budowy były spory o działkę, fundamenty pękały i rysowały się, murarzom zarzucano błędy zawodowe. Na koniec okazało się, że budowa była nielegalna bo Ministerstwo Robót Publicznych nie wydało na nią zgody.

Żeby wyjść na balkonik na zewnątrz wieży trzeba było przejść obok zegara w jej wnętrzu. Zainstalowano go w 1925 r. i zaopatrzono go w zachowaną do dziś tabliczkę świadczącą o zamożności i hojności mieszkańców dawnego Kalisza.

Budowę ratusza hetman zainicjował jeszcze w 1745 roku. Powstał wtedy parterowy budynek, przykryty łamanym dachem. Już wtedy spełniał funkcje handlowe. Znalazło w nim miejsce 10 sklepów oddanych w dzierżawę miejscowym Żydom.

Ostatecznie powstała budowla w stylu eklektycznym z dwiema wieżami w narożnikach. W kolejnych latach ratusz powiększano i przebudowywano.

Założenie położonego na wzniesieniu historycznego Noto odzwierciedla społeczny podział jego mieszkańców; miasto górne zajmują majestatyczne domy i pałace arystokracji, poniżej duchowieństwa, a na obrzeżach – „zwykłych” ludzi.

Ratusz zaprojektował w stylu neorenesansowym Henryk Marconi, włoski architekt działający wtedy z powodzeniem w Polsce. Niektórzy twierdzą, że właśnie dlatego kształt gmachu przypomina pałace Toskanii.

Do Piotrkowa Trybunalskiego mam stosunek szczególny, gdyż jest to moje miasto rodzinne. Przeżyłem w nim pierwsze ponad 15 lat życia i wiele pięknych, ale również bardzo trudnych chwil.

W zabudowie centrum dominuje węgierska secesja z przełomu XIX i XX wieku. Bardzo ciekawe to budynki. Wizytówką miasta jest niezwykły ratusz. Okazała budowla stoi w samym centrum. Przed nim ładnie prezentuje się Niebieska Fontanna.

Najciekawsza ekspozycja zajmuje ściany najwyższej galerii arkadowej, na drugim piętrze. Jest to cykl obrazów „Taniec śmierci” (Der Totentanz) namalowany przez miejscowego artystę Jakoba Wila w latach 1610-15. Cykl ten składa się z 7 obrazów przedstawiających 23 sceny.

Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!