-
Štramberk
Prawdziwe „uszy” znajdziesz tylko tuŠtramberské uši to słodkie wypieki z ciasta piernikowego w kształcie stożków – przypominają zakręcone ucho. Można je kupić tylko w miasteczku Štramberk i okolicy.
-
Tłokinia Kościelna
Zabytkowy cmentarz parafialnyW odległości ok. 300 m od kościoła i plebani znajduje się zabytkowy cmentarz parafialny. Trzeba podkreślić, że jest pięknie położony na wzgórzu. Jest nawet piękniejszy niż niektóre górskie cmentarze.
-
Warszawa
Muzeum Wojska Polskiego na CytadeliMuzeum Wojska Polskiego mieści się od 2024 r. na terenie Cytadeli Warszawskiej. Ekspozycja zatytułowana została „1000 lat chwały oręża polskiego”.
-
Niekłań Wielki
Piekło, czyli diabły zmienione w kamienieNazwa rezerwatu związana jest z lokalną legendą o diable, który rzekomo ukarał nieposłuszne osobniki swojego gatunku zamieniając je w kamienie.
-
Szczecin
Jarmark w moim mieście (i nie tylko)Na dziedzińcu Zamku, jest ładnie, stoi oświetlona choinka, a ustawione dookoła stragany prezentują tradycyjne produkty regionu. Myślą przewodnią jarmarku na zamku szczecińskim są smaki Pomorza Zachodniego.
-
Gagaty Sołtykowskie
Żałobna biżuteria i ślady dinozaurówRezerwat Gagaty Sołtykowskie, jeden z tych, które który odwiedziłem ostatnio, znajduje się w nadleśnictwie Stąporków w powiecie koneckim. Słynie z tego, że w latach 70. XX w. znaleziono w nim gagaty, od których rezerwat otrzymał nazwę.
-
Ałtaj
Kraina harmonii i dobrobytuZ rzadka rozrzucone w dolinach wsie zasiedlone były przez rosyjskich chłopów, których osadzał w tym strategicznym i odciętym od reszty Rosji rejonie carat. Władze sowieckie także wysyłały tam osiedleńców z zachodnich części kraju.
-
Starachowice
Od dymarek do „Ekomuzeum”Największym obiektem na świętokrzyskim Szlaku Zabytków Techniki, jest zespół wielkopiecowy z końca XIX w., zamieniony w Muzeum Przyrody i Techniki „Ekomuzeum” w Starachowicach.
-
Szczecin
Van Gogh w Digital Art CenterNa szczecińskiej wystawie o van Goghu prace artysty prezentowane są dzięki technologii Digital Art 360 w specjalnie zaaranżowanej przestrzeni. Ekrany przedstawiają setki dzieł artysty.
-
Katon Karagaj
Życie w Ałtaju jest surowe…W tym odciętym przez naturę i ogromnym geograficznie regionie żyje się w autarkii. Własna, ręcznie dojona krowa. Hodowane w górskich dolinach konie. Mały zagonek kartofli i warzyw...
Hajda na stok!
Zima w pełni. Na stokach biało. I na tych naszych, i u sąsiadów, i na tych alpejskich. A zatem – pora na stok. Mamy tu dla Was ponad 320 różnorakich propozycji.
W XIX wieku tutejsze cieplice przeżyły największy boom. A sto za sprawą króla pruskiego, Fryderyka Wielkiego, któremu ponoć tak posłużyła kuracja w lądeckich wodach, że nakazał poddanym leczyć się właśnie tu.
Stolicę narciarstwa biegowego uczynił z Jakuszyc odbywający się tu co roku Bieg Piastów, największa masowa narciarska impreza w Polsce. W 1976 roku na trasy wyruszyło nieco ponad 500 uczestników, teraz są ich tysiące.
Zanim przyjechali tu turyści i narciarze, Karpacz zaludnił się pielgrzymami. Wędrowali oni na nogach lub w lektykach na najwyższy szczyt Karkonoszy – Śnieżkę, do wzniesionej tam w XVII w kaplicy św. Wawrzyńca.
Kiedyś stolica księstwa, duże centrum handlowe i kulturalne. Potem potężna twierdza pruska. Dziś doskonały punkt wypadowy do wycieczek śladami śląskich dziejów, spacerów po trasach sudeckiego przedgórza, wypraw w nieznane.
Taką niecodzienną nazwę nadał górze Mieczysław Orłowicz w 1946 roku, kiedy trzeba było na nowo ponazywać i miasta i szczyty. A wymyślił ją dlatego, że na zboczach tej właśnie góry zbiegają się wododziały trzech mórz.
Chorzy korzystają z szeregu nowoczesnych zabiegów leczniczych, ale – niestety – nie mogą korzystać z sanatoryjnych „leżalni” – drewnianego podcienia, pod którym kiedyś pacjenci zażywali świeżego powietrza.
Ci, którzy tu spoczywają byli Karaimami. To najmniejsza grupa religijna i narodowościowa w Polsce: podczas ostatniego spisu powszechnego (w 2002 roku) przynależność do niej zadeklarowały 43 osoby.
Pieszy w tej okolicy poczuje się nieswojo: po wąskiej, pozbawionej chodników ulicy eleganckie samochody osobowe jeżdżą szybko nie wiadomo skąd, nie wiadomo dokąd. Bezdomni pchają na wózkach swój dzisiejszy urobek: trochę tektury, stare deski.
Zimą wygląda jakby już nigdy nie miał mieć liści, ale wiosną ożywa – co roku – jeden z jego konarów. Ten, który podparto metalową konstrukcją. Na tabliczce umieszczonej w betonowej plombie błędnie oszacowano jego wiek na tysiąc lat.
Po dawnym handlowym centrum stolicy, gdzie można było załatwić każdy interes, pozostało tylko wspomnienie. Wieje nudą. Chociaż... Ci dwaj panowie w kącie przeliczający plik banknotów... Odwracają się do mnie plecami.
