- Brak kategorii
Wydobywający srebro szlachecki ród Šlikov dorobił się majątku biciem najcięższych wówczas srebrnych monet, nazywanych Joachimskimi tolarami. To od ich nazwy – w innych krajach bito później porównywalne monety jako talary – pochodzą amerykańskie dolary.
Park nazywany ósmym cudem świata, jedna z najstarszych łazienek w Europie, labirynt, który zachwycił Jana Sebastiana Bacha, kamienne rzeźby nad rzeką, unikalne miasto?park – to tylko kilka powodów by odwiedzić miasteczko nad Ochrzą.
Ale miasteczko rodzinne pozostało małą ojczyzną Tadeusza Kantora na zawsze, o czym najlepiej świadczy jego twórczość, także plastyczna. Zaraz po jego śmierci podjęte zostały próby utworzenia w dawnej plebanii poświęconego mu muzeum.
Miasto posiadało liczne przywileje, co sprzyjało dostatkowi mieszkańców. Leżało na szlaku handlowym. Z kolei bogactwo kulturowe brało się ze współistniejących tu trzech wielkich religii.
Centralnym punktem historycznej części Chebu jest rozległy rynek, jeden z najładniejszych w Czechach. Jego głównym atutem jest grupa średniowiecznych domów kupieckich nazywana Špaliček.
Przez starówkę przebiega ładny deptak zwany Szirok Sokak doprowadzający do placu centralnego Ploštad Magnolia. Tędy przebiega główna ulica miasta. Na środku placu, który jest porośnięty kasztanowcami, wyrasta wieża Zegarowa.
Kościół zbudowano z fundacji hrabiego Antoniego Ostrowskiego (to on założył miasto i nazwał je na cześć swojego ojca, Tomasza) w latach 1823-29 w stylu klasycystycznym. Wzorowano go na projektach Jana Christiana Kamsetzera.
Wszystkie cztery wittenberskie budowle wpisane na listę UNESCO związane są z reformacją. Najważniejszy jest Dom Lutra w dawnym klasztorze augustiańskim, największe na świecie muzeum reformacji z niemal tysiącem obiektów.
Krosno przeżywało też wojny i powstania, rozwój przemysłu naftowego, lotniczego i szklarskiego. A współcześnie radzi sobie zupełnie nieźle, co dokładnie widać gdy zwiedza się to urocze, zadbane miasto.
Wchodzimy do starych świątyń i na podwórza zabytkowych domów. A następnie na plac Ratuszowy, na którym stoi budowla, od której wziął on nazwę. Ma ona charakterystyczną sylwetkę i z wysoką, ale cienką wieżę a na niej wiatrowskaz.
