Od ponad wieku Petrzyn oraz tutejsze ogrody (Petřinské sady), jak również znajdujące się na wzgórzu budowle i inne atrakcje, są ulubionym miejscem wypoczynku prażan. Chętnie zaglądają tu również goście stolicy.
Kiedyś miasto słynęło z wyrobu tkanin, które stały się jego specjalnością. Węgrowscy rzemieślnicy tkali wyrafinowane sukno, a mieszkańcy okolicznych wiosek lniane i wełniane tkaniny w wyszukane wzory podlaskie.
Kiedy kolejka leśna stała się nieopłacalna w eksploatacji, zaplanowano ją rozebrać. Usunięto wiele torów. W 1972 roku orawski odcinek kolejki został uznany za pamiątkę kultury. Przyczynili się do tego miłośnicy kolejek wąskotorowych.
Rzemiosło szklane istniało tu bowiem co najmniej na początku XVI wieku. Księgi miejskie po raz pierwszy rzemieślników tego fachu – Wilgę i Maroskoleta wymieniły w roku 1513.
Tradycje górniczo-hutnicze tego miasta i regionu są bardzo stare, chociaż należą już do historii. Sięgają bowiem początków naszej ery. Wówczas to kopano rudy żelaza i wytapiano z nich metal w piecach jednorazowego użytku – dymarkach.
Cota 2000 jest więc zimą centrum ośrodka narciarskiego, latem punktem wyjścia dla piechurów. Zimą działa tu spory – w porównaniu np. z Polskimi duży – ośrodek narciarski, który ma około 15 kilometrów tras (w całych górach Bucegi – ok. 40 km.).
Wydobywający srebro szlachecki ród Šlikov dorobił się majątku biciem najcięższych wówczas srebrnych monet, nazywanych Joachimskimi tolarami. To od ich nazwy – w innych krajach bito później porównywalne monety jako talary – pochodzą amerykańskie dolary.
Głównym miejscem pokazów i sierpniowych imprez dymarkowych jest tutejsze Centrum Kulturowo-Archeologiczne. Czynne jest codziennie od maja do października, ale dla zorganizowanych grup przez cały rok.
Zwiedzanie Centrum rozpoczyna się w hucie szkła. W ogromnej sali jest kilkanaście stanowisk przy piecach, w których piasek zamienia się w płynną masę szklaną. To z niej hutnicy wydmuchują szklane bańki, z nich zaś różne naczynia.
Łużyckie Pojezierze będzie największym w Europie sztucznie utworzonym krajobrazem wodnym. Rozciąga się między Calau w Brandenburgii a Görlitz w Saksonii (Łużyce leżą w obu tych landach) i obejmuje około trzydziestu akwenów.
