Do dziś pozostały z zamku czterometrowej grubości fragmenty murów i jednej bastei a także ściany pałacu z otworami okiennymi. Na wzgórze zamkowe wstęp jest wolny, można tu dojść dróżka od kościoła, albo od lipy, pod którą podpisano haniebny traktat.
Co rusz to widać odrestaurowane mury. Na górze, na płaskim terenie postawiony jest kamienny ołtarz polowy. Wokół stoją także kamienne bloki stacji Drogi Krzyżowej. W najwyższym miejscu wznoszą się trzy drewniane krzyże. Zapisy historyczne podają, że tu był drewniany gród...
Dopiero w 2010 roku zamek odzyskał dawny blask. Otacza go piękny park a w nim staw z łabędziami i kaczkami. Jest też ładna aleja lipowa. Doskonale wkomponowany w naturalny krajobraz park jest piękny o każdej porze roku.
Oba tarasy widokowe, Kohtu i Patkuli, mają w przewodniku Michelina maksymalną liczbę gwiazdek. Jak najbardziej zasłużenie. Widoki są bowiem przepiękne, na różne strony panoramy starówki, baszty i wieże kościelne oraz kryte dachówką domy.
Zamek został zniszczony podczas powstania Chmielnickiego w 1648 roku. Nie odbudowano jej już i powoli popadała w ruinę, z czasem stając się rezerwuarem budulca dla mieszkańców miasta.
Najcenniejsze zabytki tutejszej starówki koncentrują się w trzech jej miejscach. Na cyplu w widłach Niemna i Wilii, czyli koło zamku, wokół placu Ratuszowego i w jego najbliższym sąsiedztwie, oraz na południe od niego, w pobliżu bulwaru Króla Mendoga.
W 1408 r. Witold, nazywany przez Litwinów Wielkim (Vytautas Didysis, 1350-1430), nadał osadzie miejskie prawo magdeburskie. Potwierdzone później przez króla Kazimierza Jagiellończyka w 1440 i 1463, który nadał Kownu także nowe tereny nad Niemnem.
Historia zamku sięga daleko, bo początków XV wieku. Wtedy właścicielami dóbr byli Kmitowie z Wiśnicza. Jan Kmita zbudował tu dwór obronny w 1473 roku. Budowę zamku murowanego przypisuje się Piotrowi Kmicie.
Zamek jest jedną z atrakcji turystycznych tej części Łotwy. Droga do niego prowadzi obok najstarszego drewnianego kościółka w kraju. Niedaleko, wśród starych lip, znajduje się Grób Mai nazywanej Różą z Turaidy...
Są tu ruiny dawnego gotyckiego zamku Zakonu Kawalerów Mieczowych i siedziby ich Wielkiego Mistrza, później zaś polskich starostów. W średniowieczu była to druga pod względem wielkości i znaczenia forteca w Inflantach.
