Na kajak
Świat od strony wody wygląda zupełnie inaczej niż od lądu. Dzika przyroda pokazuje tu swoje oblicze. Kajak można wypożyczyć już na każdej trochę większej rzece. A zatem na spływ! Mamy tu dla Was prawie setkę propozycji.
Tutejszy klimat ma walory lecznicze i z tego powodu miasto ma gości przez cały rok. Świadczy o tym hotel „Therapia”, najstarszy w mieście, a zbudowany w 1895 roku.
Umieszczenie tej wsi na transgranicznym szlaku rowerowym może przyczynić się do zwiększenia liczby gości. A magnesem dla nich stanie się tutejszy kościół, uważany za najpiękniejszy późnobarokowy na Białorusi.
To Cerkiew greckokatolicka pod wezwaniem Narodzenia Przenajświętszej Bogarodzicy w miasteczku Biały Bór, położonym na nad rzeką Białą, między jeziorami Łobez i Bielsko, na Pojezierzu Drawskim.
Rodową siedzibę w Skokach (Скокі) założył ojciec Juliana Ursyna, Marceli Niemcewicz, ojciec szesnaściorga dzieci. Jego potomkowie mieszkali w niej do wojennej jesieni 1939 roku. Obecny pałacyk zbudowany został w latach 70. XVIII w.
Wzdłuż trzech czwartych linii brzegowej – od północy, zachodu i południa – na długości ponad trzech kilometrów prowadzi zbudowana w latach 2010-11 promenada. Szeroka i wygodna ścieżka pieszo-rowerowa jest oświetlona, ustawiono przy niej ławeczki.
Na wysokim, lewym brzegu zakola rzeki wznosi się wieś Liszkawa, po litewsku Liškiava. Do około 1800 roku miasto, obecnie coraz bardziej wyludniająca się wioska, z chałupami zamienianymi w dacze.
Dno doliny porasta wilgotny las łęgowy. W nurcie rzeki znajduje się szereg progów skalnych o wysokości do około pół metra. W sumie ukształtowanie wąwozu przypomina raczej górski potok.
Północną pierzeję Majdanu zajmuje gmach dawnej trójnawowej, barokowej kolegiaty, sanktuarium rodu Potockich. To w tej świątyni Henryk Sienkiewicz umieścił scenę pogrzebu pułkownika Michała Wołodyjowskiego.
Miasto ma ponad tysiącletnią historię, a za główny powód do dumy jego mieszkańcy uznali fakt, że tu właśnie w 1472 roku urodził się Lucas Cranach Starszy, wybitny niemiecki malarz epoki renesansu.
Życzliwi mieszkańcy wskazali mi właściwy dom, stojący na rogu. Nareszcie dotarłem do ostatniego miejsca, z najważniejszych w życiu i twórczości naszego wieszcza. Jestem w Muzeum Adama Mickiewicza.

