-
Sewilla
Majestatyczne pałace, flamenco i „grzybki”Sewilla zachwyciła mnie licznymi pałacami, ogrodami z egzotyczną roślinnością, ogromną katedrą, akwarium z przepięknymi stworzeniami morskimi, dużym parkiem rozrywki i punktem widokowym w kształcie „grzybków”...
-
Bowsk
Motoryzacja z sielskim akcentemW kolekcji muzeum zgromadzono pojazdy, które były spotykane na łotewskich drogach zarówno w latach 20 i 30. XX wieku, jak i w okresie powojennym. Największy jest zbiór pojazdów pochodzących z Łotwy z lat 1920-90.
-
Przerzeczyn-Zdrój
Czy kurort stanie wkrótce na nogi?Bogactwem Przerzeczyna są do dziś wody radoczynno-siarczkowe i wapniowo-magnezowe stosowane w kuracjach chorób narządów ruchu, reumatycznych, neurologicznych, ortopedycznych i innych.
-
Kalisz
Akcelerator Kultury ma już 5 latSzersze obchody jubileuszu będą miały miejsce w dniach 15-18 kwietnia. Będą to dni wydarzeń, warsztatów, muzyki i wspomnień a także potańcówka w klimacie lat 70. i 80. Uroczystości jubileuszowe zakończy koncert.
-
Kraków
Prawdziwy obwarzanek i szalone iluzjeWizyta w Krakowie nie liczy się bez skosztowania obwarzanka – tradycyjnego przysmaku o kształcie pierścienia. Dopiero w tym roku miałam okazję upiec samodzielnie własny obwarzanek!
-
Ryga
Muzeum sztuki łotewskiejNiespieszne zwiedzanie tego muzeum oceniam jako bardzo przyjemnie i owocnie spędzony czas. Pozwoliło mi to uzyskać jakie-takie pojęcie o łotewskich sztukach pięknych.
-
Benin
Kto zna panteon voodoo?Mawa-Lissa pozostają zbyt odlegli, by bezpośrednio ingerować w ziemskie sprawy. Dlatego prośby wiernych trafiają raczej do bóstw – ich dzieci, wśród których kursuje ich brat bez przydziału – Legba.
-
Quidah
Voodoo wspiera w codziennym życiuFundamentem voodoo jest rozbudowany panteon bóstw i duchów, które pełnią rolę pośredników między ludźmi a siłami świata. Wspierają też ludzi w ich doczesnych problemach.
-
Perpignan
Stolica francuskiej KataloniiPerpignan jest stolicą Langwedocji-Roussillon w departamencie Alpy Wschodnie. Składa się z kilku dzielnic, z których dla turystów najważniejsze jest centrum historyczne.
Wesołego jajka!
Rodzinnych spotkań, wiosennych spacerów. Aktywności w plenerze. Ciekawych wycieczek. Dużo słońca. Spełnienia podróżniczych planów i nadziei. Niech najbliższe miesiące będą nieustającą podróżą w bliskie i dalekie strony.
Wesołego Alleluja!
Mury wyrównano i wymieniono w nich spoinę. I właśnie owe czarne kreski, które biegną na różnych wysokościach, oddzielają autentyczne fragmenty muru (z XIV-XV w), od całkiem nowych cegieł.
Historyczną, nastrojową oazę zieleni, rozciągającą się na 120 hektarach skarpy można zwiedzać tylko po wcześniejszym umówieniu. Tym bardziej wszystko tu wydaje się niezwykłe i tajemnicze.
Płyniemy wąskim kanałem, po obu stronach wysokie drzewa. Czujnie patrzymy na mapę. Dzięki Bogu na najbliższym skrzyżowaniu widać tabliczkę z nazwą przybitą do drzewa. Orientujemy się gdzie jesteśmy...
Muzeum hitlerowskiego obozu Auschwitz-Birkenau powinien zobaczyć każdy. I z wrażeniami każdy powinien pozostać sam na sam. Teraz jednak, w 65 rocznicę wyzwolenia, skupmy się tylko na kilku faktach.
W Warszawie trwa powstanie. Brakuje broni i amunicji. Stany Zjednoczone i Wielka Brytania są gotowe dokonać zrzutów, ale potrzebują zgody Sowietów na lądowanie bombowców na ich terenie. Stalin odmawia...
Drwęca jest najdłuższym rezerwatem przyrody w Polsce. I jedyną tak długą rzeką, której cały bieg, od źródeł koło Drwęcka na Wzgórzach Dylewskich, po ujście powyżej Torunia, podlega ochronie. To rezerwat ichtiologiczny.
Zamek wybudowano w XIII wieku jako siedzibę żupnika, czyli zarządcy kopalń i warzelni soli w Bochni i Wieliczce. Był administracyjnym centrum najważniejszej dziedziny państwowej gospodarki – wydobycia soli.
W roku 1994 na placu przed budynkiem parlamentu Dolnej Saksonii w Hanowerze postawiono pomnik siedmiu getyńskich profesorów (Göttinger Sieben). Autorem jest Floriano Bodini, który przedstawionym postaciom nadał rysy współczesnych mu ludzi.
Dookoła jeziora Gopło prowadzi szlak rowerowy. Tylko na mapie, niestety. W terenie będziemy trzymać się znaków szlaku pieszego, a najlepiej własnego rozumu, bo ani znakom, ani mapie wydanej przez Park ufać nie można - poprowadzą nas w buraki.
Nie ma inaczej – na Mysią Wieżę trzeba wejść. Grube ceglane mury nie pamiętają ani Popiela, ani myszy. Zamczysk zbudował tak naprawdę pięćset lat później ten, co zostawił Polskę murowaną – ostatni Piastowic.
