-
Sewilla
Majestatyczne pałace, flamenco i „grzybki”Sewilla zachwyciła mnie licznymi pałacami, ogrodami z egzotyczną roślinnością, ogromną katedrą, akwarium z przepięknymi stworzeniami morskimi, dużym parkiem rozrywki i punktem widokowym w kształcie „grzybków”...
-
Bowsk
Motoryzacja z sielskim akcentemW kolekcji muzeum zgromadzono pojazdy, które były spotykane na łotewskich drogach zarówno w latach 20 i 30. XX wieku, jak i w okresie powojennym. Największy jest zbiór pojazdów pochodzących z Łotwy z lat 1920-90.
-
Przerzeczyn-Zdrój
Czy kurort stanie wkrótce na nogi?Bogactwem Przerzeczyna są do dziś wody radoczynno-siarczkowe i wapniowo-magnezowe stosowane w kuracjach chorób narządów ruchu, reumatycznych, neurologicznych, ortopedycznych i innych.
-
Kalisz
Akcelerator Kultury ma już 5 latSzersze obchody jubileuszu będą miały miejsce w dniach 15-18 kwietnia. Będą to dni wydarzeń, warsztatów, muzyki i wspomnień a także potańcówka w klimacie lat 70. i 80. Uroczystości jubileuszowe zakończy koncert.
-
Kraków
Prawdziwy obwarzanek i szalone iluzjeWizyta w Krakowie nie liczy się bez skosztowania obwarzanka – tradycyjnego przysmaku o kształcie pierścienia. Dopiero w tym roku miałam okazję upiec samodzielnie własny obwarzanek!
-
Ryga
Muzeum sztuki łotewskiejNiespieszne zwiedzanie tego muzeum oceniam jako bardzo przyjemnie i owocnie spędzony czas. Pozwoliło mi to uzyskać jakie-takie pojęcie o łotewskich sztukach pięknych.
-
Benin
Kto zna panteon voodoo?Mawa-Lissa pozostają zbyt odlegli, by bezpośrednio ingerować w ziemskie sprawy. Dlatego prośby wiernych trafiają raczej do bóstw – ich dzieci, wśród których kursuje ich brat bez przydziału – Legba.
-
Quidah
Voodoo wspiera w codziennym życiuFundamentem voodoo jest rozbudowany panteon bóstw i duchów, które pełnią rolę pośredników między ludźmi a siłami świata. Wspierają też ludzi w ich doczesnych problemach.
-
Perpignan
Stolica francuskiej KataloniiPerpignan jest stolicą Langwedocji-Roussillon w departamencie Alpy Wschodnie. Składa się z kilku dzielnic, z których dla turystów najważniejsze jest centrum historyczne.
Wesołego jajka!
Rodzinnych spotkań, wiosennych spacerów. Aktywności w plenerze. Ciekawych wycieczek. Dużo słońca. Spełnienia podróżniczych planów i nadziei. Niech najbliższe miesiące będą nieustającą podróżą w bliskie i dalekie strony.
Wesołego Alleluja!
Dziś pałacyk należy do Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego. Znów słychać głośne „Pojedziemy na łów, na łów towarzyszu mój…”. Czy słyszą to wołanie dawni bywalcy?
Młode miasto nie może poszczycić się wiekowymi zabytkami, choć aż 21 otwockich willi wpisano do rejestru. Niestety, wiele starych domów w niepowtarzalnym stylu świdermajer popada w ruinę.
Historyczna Kolonia to dziś niewielki fragment milionowego miasta. Kosmopolitycznej metropolii, w której schronienia i zarobku szukają liczni emigranci. Siedziby międzynarodowych koncernów, organizatora targów i festiwali.
Według twórcy pomnika, Amerykanina Petera Eisenmana, wejście w ten labirynt, między ciemne bloki, ma zmusić do zadumy, powodować zagubienie i budzić grozę.
Dla przybysza z Polski, gdzie centralne stacje wyglądają koszmarnie, ten dworzec wydaje się być jak z filmów science fiction. Nie dość, że funkcjonalny, to jeszcze piękny.
Kiedy go budowano, Siedlce były miastem prywatnym, nie miały samorządu z prawdziwego zdarzenia. Ratusz, jako dom rady miejskiej, nie był więc tak naprawdę potrzebny, a jego budowa – fanaberią właścicielki, Aleksandry Ogińskiej.
Od początku XIX w pałac jest obiektem użyteczności publicznej. Teraz zajmuje go Akademia Podlaska. Po wieloletnim, gruntownym remoncie stał się prawdziwą ozdobą miasta.
Według legendy, pochodzący z Pizy fizyk i matematyk, Galileusz, na tej wieży właśnie odkrył prawo swobodnego spadania. Krzywizna pozwoliła mu na obserwowanie lotu zrzucanego z góry kamienia.
Kiedy kopalnię zamknieto, jaskinią zainteresowali się speleolodzy. I odkryli niezwykły świat, pełen zwisających ze stropów stalaktytów, wyrastających z ziemi stalagmitów a przede wszystkim unikalny świat nacieków rosnących we wszystkich kierunkach.
Likwidację szybu rozważano w latach 80. ubiegłego wieku. Szczęśliwie przejęło go prywatne przedsiębiorstwo, które przekształciło go w studnię głębinową, a na powierzchni zachowało górniczy skansen. Można go zwiedzać.
