-
Štramberk
Prawdziwe „uszy” znajdziesz tylko tuŠtramberské uši to słodkie wypieki z ciasta piernikowego w kształcie stożków – przypominają zakręcone ucho. Można je kupić tylko w miasteczku Štramberk i okolicy.
-
Tłokinia Kościelna
Zabytkowy cmentarz parafialnyW odległości ok. 300 m od kościoła i plebani znajduje się zabytkowy cmentarz parafialny. Trzeba podkreślić, że jest pięknie położony na wzgórzu. Jest nawet piękniejszy niż niektóre górskie cmentarze.
-
Warszawa
Muzeum Wojska Polskiego na CytadeliMuzeum Wojska Polskiego mieści się od 2024 r. na terenie Cytadeli Warszawskiej. Ekspozycja zatytułowana została „1000 lat chwały oręża polskiego”.
-
Niekłań Wielki
Piekło, czyli diabły zmienione w kamienieNazwa rezerwatu związana jest z lokalną legendą o diable, który rzekomo ukarał nieposłuszne osobniki swojego gatunku zamieniając je w kamienie.
-
Szczecin
Jarmark w moim mieście (i nie tylko)Na dziedzińcu Zamku, jest ładnie, stoi oświetlona choinka, a ustawione dookoła stragany prezentują tradycyjne produkty regionu. Myślą przewodnią jarmarku na zamku szczecińskim są smaki Pomorza Zachodniego.
-
Gagaty Sołtykowskie
Żałobna biżuteria i ślady dinozaurówRezerwat Gagaty Sołtykowskie, jeden z tych, które który odwiedziłem ostatnio, znajduje się w nadleśnictwie Stąporków w powiecie koneckim. Słynie z tego, że w latach 70. XX w. znaleziono w nim gagaty, od których rezerwat otrzymał nazwę.
-
Ałtaj
Kraina harmonii i dobrobytuZ rzadka rozrzucone w dolinach wsie zasiedlone były przez rosyjskich chłopów, których osadzał w tym strategicznym i odciętym od reszty Rosji rejonie carat. Władze sowieckie także wysyłały tam osiedleńców z zachodnich części kraju.
-
Starachowice
Od dymarek do „Ekomuzeum”Największym obiektem na świętokrzyskim Szlaku Zabytków Techniki, jest zespół wielkopiecowy z końca XIX w., zamieniony w Muzeum Przyrody i Techniki „Ekomuzeum” w Starachowicach.
-
Szczecin
Van Gogh w Digital Art CenterNa szczecińskiej wystawie o van Goghu prace artysty prezentowane są dzięki technologii Digital Art 360 w specjalnie zaaranżowanej przestrzeni. Ekrany przedstawiają setki dzieł artysty.
-
Katon Karagaj
Życie w Ałtaju jest surowe…W tym odciętym przez naturę i ogromnym geograficznie regionie żyje się w autarkii. Własna, ręcznie dojona krowa. Hodowane w górskich dolinach konie. Mały zagonek kartofli i warzyw...
Hajda na stok!
Zima w pełni. Na stokach biało. I na tych naszych, i u sąsiadów, i na tych alpejskich. A zatem – pora na stok. Mamy tu dla Was ponad 320 różnorakich propozycji.
Gdy wieje silny wiatr, taki przekraczający 23-24 m na sekundę, zatrzymuje się górny odcinek kolejki, ale można korzystać z dolnego, osłoniętego w lesie przed gwałtownymi podmuchami.
Wierchomla ma to do siebie, że startuje dość wcześnie. Pokrywa śniegu utrzymuje się tu z reguły od listopada do kwietnia, a temperatura jest tu na ogół aż o cztery stopnie niższa niż w sąsiednich miejscowościach.
Za górami, za lasami żył sobie Drakula... wampir arystokrata, który nie miał ani cienia, ani odbicia w lustrze. Zamieniał się w wilka lub nietoperza i wypijał krew swoich ofiar... Wampira Drakulę wymyślił Bram Stocker, angielski pisarz, twórca horrorów.
Tak jak przed 150 laty, śluzowi otwierają luki wrót, podnosząc zastawki ręcznymi lewarkami. Następnie otwierają masywne wrota, pchając długie dyszle, które stanowią przeciwwagę dla skrzydeł wrót. Kanał czeka na wpis na listę UNESCO.
Szczyrk ciągnie się w dolinie wzdłuż potoku Żylica i rozszerza się na przysiółki rozrzucone na zboczach gór. Tak samo porozrzucane są tutejsze stoki narciarskie. A jest ich niemało: 31 wyciągów obsługuje prawie 60 km tras.
Żeby zwiedzić kopalnię, musimy udać się na ulicę o pięknej nazwie Szczęść Boże. Tak brzmi górnicze pozdrowienie. Obejrzymy tu ciekawą ekspozycję Muzeum Górnictwa, skansen maszyn parowych, ale przede wszystkim trasę turystyczną.
Spacer przez XIX i XX-wieczne wyrobiska, czasem prawie na czworakach, przejazd kolejką tunelem, pokaz pracy kombajnów i opowieści przewodnika o górniczej pracy, obyczajach, przesądach, tradycjach – to robi wrażenie.
Po odzyskaniu przez Litwę niepodległości, w latach 1989-1991 strącono ich z cokołów. Było ich wielu, znacznie więcej, niż u nas. Bo taki Lenin musiał przecież stać w każdym szanującym się mieście. Teraz stoją w parku.
Rzeka, którą jeszcze niedawno widzieliśmy z bliska, wije się między urwistymi, białymi skałami, trzysta-czterysta metrów pod nami. Przydrożne zatoczki pozwalają zatrzymać się i popatrzeć na niecodzienne obrazki.
W miejscu, gdzie nadmorski bulwar zbliża się do pałacu festiwalowego znajdziemy aleję gwiazd, na której najwięksi kina odcisnęli dłonie na wieczną rzeczy pamiątkę. Rozczarowanie. Trochę brudno, trochę nie wiadomo o co chodzi...
