Oprócz przedstawień o tematyce religijnej, „sezonowej”, związanej z Bożym Narodzeniem, są wśród prezentowanych prac także pejzaże letnie i zimowe oraz kompozycje abstrakcyjne.
Do miejsc zamkniętych z powodu koronawirusa dopisać trzeba również warszawską szopkę. Tegoroczną inscenizację pt. „Do Dzieciątka Jezus z polskimi świętymi przychodzimy” można obejrzeć jedynie w internecie.
To galeria naukowa zmuszająca do myślenia, poświęcona zjawiskom psychologicznym... Prezentuje możliwość specyficznego postrzegania, perspektywy, reakcji ludzkiego umysłu w różnych sytuacjach nie do końca oczywistych.
Honorowym elementem rekonstrukcji stolicy po wojnie stała się odbudowa, a właściwie budowa Starówki. W efekcie na autentycznych piwnicach stanęła zabudowa w niewielkim tylko stopniu przypominająca budynki sprzed wojny.
Naprawdę jest co oglądać, a przy okazji także poczynić świąteczne zakupy – zarówno dla ducha jak i dla ciała. Ładne, drewniane kramy ciągną się na międzymurzu od Placu Zamkowego po Wąski Dunaj.
Król Stanisław August Poniatowski przebudował Zamek królewski w Warszawie. To jemu zawdzięczamy istnienie reprezentacyjnych zespołów sal tzw. stanisławowskich, czyli apartamenty Wielki i Królewski.
Spacerując po salach trasy zamkowej warto być świadomym wielkiej, rzetelnej, rzemieślniczej pracy różnych branż, wykonanej w zamkowych wnętrzach w ciągu 14 lat, od 1974 do 1988 r. Jej efekt można oglądać także dziś.
45 lat temu, w styczniu 1971 r. KC PZPR, z otwierającym swoją dziesięciolatkę Edwardem Gierkiem, przypieczętowało odbudowę Zamku Królewskiego, jako historycznego symbolu i pomnika kultury.
Muzeum Karykatury jest jedynym takim muzeum w Polsce i jednym z nielicznych na świecie. Mieści się przy ulicy Koziej, w kamieniczce pod numerem 11. To bardzo blisko od kolumny króla Zygmunta na pl. Zamkowym.
Część oryginalnej aparatury schodów zezłomowano, część oddano do Muzeum Techniki, a część zachowano w podziemiach kamienicy. To ten pulpit, którym można się dziś pobawić.
