Zapal świeczkę…
To dni w naszym kraju niezwykłe. Odwiedzamy groby bliskich, palimy świeczki znanym i nieznanym. Zaciągamy honorowe warty i odkrzaczamy zapomniane mogiły. Zapraszamy też na wirtualną wycieczkę po wielkich nekropoliach i maleńkich cmentarzykach. Opisaliśmy tu dla Was ponad 360 ciekawych miejsc.
Zaliczany jest do najcenniejszych założeń klasztornych w Polsce i w 2018 roku został wpisany, wraz ze starym miastem, na listę „100 Pomników Historii na stulecie odzyskania niepodległości”.
Rynek ma niemal hektar powierzchni. Przez kilka wieków nie miał trwałej nawierzchni, pokryty był żwirem. Granitowymi otoczakami zaczęto wykładać go dopiero w 1861 r. i trwało to… 11 lat.
Początkowo Skalmierzyce miały połączenie kolejowe tylko z Ostrowem Wlkp (10 km). Jednak rosnąca wymiana handlowa między Rosją i Prusami wymusiła połączenie Skalmierzyc i Kalisza (15 km).
Obszar śródziemnomorski da się opisać przy zastosowaniu nazwijmy to fasad, dwóch lub czterech, mianowicie północnej i południowej, plus, ale chyba raczej w ich obrębie niźli osobnych, zachodniej i wschodniej.
Stary Sandecz – jak zaczęto go wówczas nazywać, nie znikł głównie dzięki Kindze, węgierskiej królewnie z dynastii Arpadów, żonie naszego władcy Bolesława V Wstydliwego, od 1999 r. świętej kościoła katolickiego.
Dzięki darczyńcom z Czech i zagranicy, kolekcja w muzeum solniczek rozrosła się do około 2800 eksponatów i nadal się powiększa. Zobaczymy tu solniczki o najróżniejszych kształtach i rozmiarach, ceramiczne, porcelanowe, szklane i drewniane.
Muzeum Romantyzmu gromadzi przedmioty związane z historią rodziny Krasińskich, a przede wszystkim poety – Zygmunta. Znajdują się tu m. in. pierwsze wydania „Irydiona” i „Nie Boskiej Komedii” oraz kolekcja listów.
Była to największa i pierwsza fabryka sukna w Polsce. Materiały z Opatówka znane i cenione były w kraju i zagranicą pod nazwą sukna fiedlerowskiego. Wszystkie jej działy były zmechanizowane dzięki maszynie parowej...
Skansen jest owocem hobby Krzysztofa i Barbary Jędrzejków. Kompletują oni kolekcję drewnianego budownictwa i sprzętów z rodzinnej wsi i jej okolic. To prywatny ogólnodostępny zbiór etnograficzny.
Zdaniem specjalistów biorących pod uwagę konstrukcję budynku, a także przeprowadzoną inwentaryzację, wzniesiono go, między połowami XVI i XVIII w. A Piotr Michałowski nie wyklucza, że jeszcze wcześniej.

