-
Tarnowskie Góry
„Góry” to kopalnie i szyby wydobywczeNa początku XX w. zakończyła się era wydobycia kruszcu. W 1903 r. na terenach pogórniczych powstał Park Miejski, prawdopodobnie pierwsza w Europie udana rewitalizacja terenów poprzemysłowych.
-
Castellfollit de la Roca
Kataloński pejzaż na skraju przepaściTo jedno z najbardziej malowniczych miasteczek w Katalonii. Leżąc na grzbiecie ściany bazaltowej, z domami zbudowanymi na skrajach przepaści, stało się jednym z najpopularniejszych elementów regionalnego pejzażu.
-
Mürzzuschlag
Jak kolej zaprowadziła na stokiTo tu, niedaleko kolejowych bocznic, znajduje się Muzeum Sportów Zimowych z jedną z największych i najbardziej unikalnych kolekcji sprzętu zimowego na świecie. Każdy, kto choć poczuł magię białego szaleństwa, poczuje tu ciarki na plecach.
-
Siemianówka
Wielka woda z niepewną przyszłościąSpośród planowanych funkcji zalewu udała się turystyka i rekreacja. Do najwidoczniejszych inwestycji w tę dziedzinie należą kompleksy w Starym Dworze i Bondarach. Woda przyciągnęła też letników.
-
Liwiec
Powtórka spływu po latachPrzepłynęłyśmy w tym samym co kiedyś składzie, ten sam odcinek Liwca. Z Wólki Proszewskiej do Sowiej Góry. To tylko ok. 16 km. Ale to nie była łatwa przeprawa. Wisiałyśmy na zielsku...
-
Kadyks
Ukryty skarb AndaluzjiStosunkowo nielicznych gości przyciągają tu w sezonie piękne atlantyckie plaże, bo na wschodnim, śródziemnomorskim wybrzeżu półwyspu jest port. A przez cały rok atrakcyjne sątutejsze zabytki, przyroda, kuchnia i inne atrakcje.
-
Hochsteiermark
W komorze Zielonego Serca AustriiDla Austriaków Hochsteiermark to azyl. Jeżdżą tu masowo na weekendy i krótkie wakacje z jednego, bardzo pragmatycznego powodu: jest tu po prostu najtaniej.
-
Warszawa
Historia trunku o bogatej tradycjiJeszcze przed wejściem do budynku uderzył mnie jego rozmach i pięknie zagospodarowana przestrzeń. Dzięki rewitalizacji serce warszawskiej Pragi cały czas bije. Turystów nie odstraszył nawet deszcz.
-
Figueres
Szlakiem Salvadora DaliNajstarszą budowlą w mieście jest kościół parafialny pw. św. Piotra (Iglesia de San Pedro) z XIV w., romański z późniejszymi elementami gotyckimi oraz barokowym ołtarzem głównym. To w nim ochrzczono Salvadora Dali.
-
Warna
Więcej niż złote piaski na plażachW Warnie plaże są tak blisko centrum, że można wyjść z muzeum i po pięciu minutach zanurzyć stopy w piasku. Najciekawsza jest Varna Beach – największa, miejska, z wejściem prosto z parku.
Na kajak
Świat od strony wody wygląda zupełnie inaczej niż od lądu. Dzika przyroda pokazuje tu swoje oblicze. Kajak można wypożyczyć już na każdej trochę większej rzece. A zatem na spływ! Mamy tu dla Was prawie setkę propozycji.
Pary silnych mężczyzn w historycznych strojach na specjalnych noszach przenoszą biegiem po kilkanaście serowych kręgów na wagę i powrotem. Eksperci sprawdzają ich jakość, a ich opinia ma wiążący charakter.
Ponad miastem wznoszą się ruiny twierdzy. Nazywa się ona Bijela Tabija i jest narodowym zabytkiem Bośni i Hercegowiny – fragmentem historycznego miasta Vratnik. Twierdza broniła wejścia do doliny.
W tym niewielkim miasteczku typu wiejskiego na powierzchni 6 km kw. są 52 świątynie, 5 klasztorów – podobno najwięcej obiektów sakralnych w Rosji poza Moskwą – i ponad 100 zabytkowych domów kupieckich.
Najbardziej zdumiewające jest jednak to, że podczas trwającego od 10 do 20 tygodni procesu suszenia każdy kawałek mięsa trzeba wziąć do rąk około 60-70 razy!
Monaster posadowiono na kamiennej iglicy. Mury trójkondygnacyjnej budowli stanowią przedłużenie pionowych ścian skalnych. Założyli go w 1288 roku dwaj mnisi: Nikodem i Benedykt.
Ser, choć zapach miał intensywny, był całkiem przyjemny w smaku. Tak, zrobiłam go (prawie) sama podczas zwiedzania rodzinnego przedsiębiorstwa. Składa się na nie restauracja, a przede wszystkim serowarska manufaktura.
Cerkiew pod wezwaniem św. Michała Archanioła w Brunarach Wyżnich znalazła się na liście UNESCO w czerwcu 2013 roku. Wpisano ją do spółki z piętnastoma innymi podkarpackimi świątyniami z Polski i Ukrainy.
Aby obejrzeć ten monaster należy przejść przez betonową bramę z daszkiem opartą o ogromne skały. Kilkadziesiąt metrów idzie się płaskim chodnikiem, później należy pokonać około stu stopni aby wejść do wnętrza zabudowań.
Podczas jednego, zwłaszcza pierwszego pobytu w Ermitażu można jednak dokonać w nim tylko rekonesansu. Najlepiej z przewodnikiem, aby nie przegapić eksponatów najważniejszych. A dopiero przy następnych okazjach oglądać zbiory indywidualnie.
Paryskie metro jest ratunkiem dla nóg turysty. I można je pokochać, trzeba mieć tylko oczy dookoła głowy. Ma ono 303 czynne stacje, szesnaście linii, a jego sieć ma łączną długość 219,9 km, w tym części naziemnej 20 km.
