-
Chełmiec
Drogą krzyżową do niby-ruinyW wyniku pomiarów z 2020 r. Chełmiec skurczył się o 19 m. Skąd aż taki błąd? Popełnili go jeszcze w XIX w. niemieccy geodeci – założyli punkt triangulacyjny na tarasie wieży widokowej. A polscy kartografowie przenieśli dane z dawnych map.
-
Hranice
O poszukiwaniu dna i przekraczaniu granicRzeczywista głębokość wciąż pozostaje zagadką. Krążą legendy, że nie ma dna. Stojąc nad przepaścią, patrzymy w głąb miejsca, którego człowiek wciąż nie potrafi do końca zmierzyć.
-
Cadaques
Ulubione miasteczko Salvadora DaliCadaques odwiedzają licznie głównie jednodniowi turyści. Ale nie brak również chętnych na dłuższe wypoczynkowe pobyty, gdyż jest to świetny punkt wypadowy w malownicze miejsca na półwyspie i całym wschodnim wybrzeżu.
-
Borowa
Po „drodze przez mękę” widoki z wieżyPo pokonaniu 90 schodków wijących się spiralnie wychodzimy na wysokość 15 m. nad poziom gruntu, gdzie znajduje się taras widokowy. Nawet przy nienajlepszej pogodzie zobaczymy Góry Kamienne, Sowie, Masyw Ślęży a może i więcej.
-
Brno
Powolna podróż przez kolejne epokiBrno można zwiedzać na dwóch poziomach. Pod historycznym centrum rozciąga się sieć średniowiecznych piwnic, magazynów, studni i schronów. A miastem dominuje potężna twierdza Špilberk, którą nazywano “więzieniem narodów”.
-
Waligóra
Sapiąc, z pokorą, na szczytNie ma tu jednej drogi, bo każdy w lesie wydeptuje własne zakosy. Wystające kamienie, gołe korzenie, które czasem służą wsparciem dla nóg i rąk, wreszcie luźne, osypujące się kamyczki, mielące się pod nogami...
-
Kaliskie
Grzyby, grzybki… GrzybobranieW lesie można obserwować nadchodząca zimę po odlatujących ptakach ale i po rosnących grzybach. Takim przykładem późnych grzybów są np. podgrzybki na grubej nóżce i z ciemnobrązowymi łebkami.
-
Mazury
Jesienna wyprawa we dwojeMazury przywitały nas ulewą utrudniającą rozkoszowanie się posezonowym klimatem tej krainy. Ale turystyczna dusza wygrała wewnętrzną walkę z niesprzyjającymi warunkami...
-
Dąbki
Wieś wypoczynkowa kurortemDąbki są uzdrowiskiem od 2007 r. Na status uzdrowiska wpłynął mikroklimat zawierający w powietrzu jod i olejki eteryczne z lasów sosnowych. Brak też przemysłu w okolicy.
-
Wrocław
Co udało mi się zwiedzić w 12 godzinZapraszam na krótką relację z jednodniowej wycieczki z Gdańska do stolicy Dolnego Śląska. Polecam ją każdemu turyście, któremu niestraszne intensywne tempo zwiedzania (choć zdecydowanie przydałyby się dodatkowe dwa-trzy dni).
Zapal świeczkę…
To dni w naszym kraju niezwykłe. Odwiedzamy groby bliskich, palimy świeczki znanym i nieznanym. Zaciągamy honorowe warty i odkrzaczamy zapomniane mogiły. Zapraszamy też na wirtualną wycieczkę po wielkich nekropoliach i maleńkich cmentarzykach. Opisaliśmy tu dla Was ponad 360 ciekawych miejsc.
2042 m n.p.m. – tyle wynosi najwyższe wzniesienie Rochers de Naye, górskiego pasma w masywie Alp Berneńskich. To niezwykły punkt widokowy na jezioro Lemańskie i Alpy – i szwajcarskie, i francuskie.
Jaskinia Smocza, jak kiedyś ją nazywano, znana była z dużej liczby kości w niej znalezionych. Były to kości niedźwiedzia jaskiniowego, ale odkrywca uznał je za kości smoka. Teraz nosi nazwę Lodowej.
Idziemy do centrum miejscowości w poszukiwaniu szlaku edukacyjnego? Według przewodnika to sześć przystanków, czyli tablic, opisujących różne tematy z dziedziny zjawisk krasowych, speleologii i flisactwa na Wagu... ale ich nie ma!
Na polanie, wśród drzew biją źródła mineralne. Baseniki tu naturalne i malutkie, widoczne „bąbelki” wydobywają się z ziemi. Nie ma tu bufetów, kafejek, leżaków. Przed wejściem do term jest napis „kąpiel na własną odpowiedzialność”
Teraz krynica wyschła, kurort popadł w zapomnienie, jedynie dawny park i uzdrowiskowy internat, dziś powiedzielibyśmy hotel, wykorzystywane są zgodnie z przeznaczeniem – działa tu wojewódzkie centrum rehabilitacji.
Lukova jest bardzo fajnym miejscem na wycieczkę z dziećmi. Latem organizowane są pod schroniskiem różne atrakcje dla dzieci, ciekawe zabawy i konkursy z nagrodami. Stąd poprowadzono dziecięcy szlak turystyczny „Karkulka” (Czerwony Kapturek).
Słowackie Muzeum Ochrony Przyrody i Speleologii założono w 1930 r. jako Muzeum Słowackiego Krasu. Na początku gromadzono zbiory przyrodnicze, etnograficzne i historyczne. Od 1949 r. muzeum skupiło się na zjawiskach krasowych.
Stare, średniowieczne Gruyère osiadło na wzgórzu u bram Alp – na wysokości 800 m n.p.m. i góruje nad doliną roztaczającą się wokół. Ze stacji kolejowej, spod „La Maison du Gruyère” można przejść do niego drogą wijącą się serpentyną po zboczu.
Ponad starą bramą znajduje się naścienne malowidło z herbem Gruyère –żurawiem (po francusku grue), od którego prawdopodobnie wywodzi się nazwa miasteczka. Żuraw jest tu wszędzie. Warto się z nim zaznajomić i umieścić Gruyère w planie turystycznych wrażeń.
Powoli przejeżdżam przez niewielką wieś. Nie widzę zdroju. Nagle pojawia się tablica oznaczająca koniec miejscowości. Już? Zawracam na wąskiej, ale dość pustej drodze. Znajduję wreszcie niewielki park zdrojowy otoczony domkami stojącymi prawie w lesie. To tu.
