Słuchaczami koncertu było kilkanaście przygodnych osób, które znalazły we wnętrzu i spokój i piękno – poddały się panującemu tu nastrojowi. Organista grał; dla siebie i dla nas, a muzyka wzmacniała wrażliwość estetyczną i religijną.
W roku 735 południowoniemiecka szlachta założyła w tym miejscu niewielki klasztor pod wezwaniem św. Maurycego (Hl. Mauritius). Lucerna wówczas jeszcze nie istniała, a gdy z czasem wyrosła z przyklasztornej osady, świątynia ta znalazła się poza jej murami.
Świątynia powstała na mocy pokoju westfalskiego kończącego wojnę trzydziestoletnią 1618-48. Świątynia mogła być zbudowana jedynie poza murami miasta, bez wież i dzwonnicy. Miała z zewnątrz nie przypominać kościoła.
Spoczęło tutaj dwudziestu duńskich królów i siedemnaście królowych. Katedra w Roskilde pozostaje na długo w pamięci. Jest w niej coś wyciszającego i urzekającego jednocześnie. Jest w niej czar jakiś?
Groby królów Danii i członków ich rodzin znajdują się w czterech kaplicach dobudowanych do katedry w Roskilde, a poza tym w chórze i poza murami tego kościoła, w zewnętrznym mauzoleum.
Około 1170 r. rozpoczęła się budowa nowego kościoła, obecnej katedry, którą prowadził Absalon, biskup Roskilde i arcybiskup Lund. Budowa trwała ok. 100 lat – w okresie przejściowym między stylem romańskim i gotyckim – na wzór francuskich katedr.
Wiele osób, mieszkańców miasta i turystów, jadących wzdłuż lewego brzegu Odry przez północne rubieże Szczecina, nie spodziewa się natknąć na coś szczególnego, bo te rejony mają wiejsko-miejskie (robotnicze) oblicze...
Kościół w Tamdrup wybudowany z kamienia ok. 1125 r. należy do najstarszych w Danii. Od początku był kościołem dużym; trójnawową, romańską bazyliką. Zbyt dużym jak na kościół wiejski i przez to – tajemniczym.
Sobór Włodzimierski, od kilkunastu lat główna świątynia Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Patriarchatu Kijowskiego, miał też niełatwe lata w XX wieku. W czasach sowieckich zamieniono go na Muzeum Religii i Ateizmu.
Kościół ten w czasach komunistycznych zamieniono w planetarium, dewastując oczywiście świątynne wnętrze. Od czasu zwrócenia go katolikom przed blisko ćwierćwieczem, stale jest w remoncie.
