W żadnym z pozostałych emiratów nie ma ich tak wiele! Liczne kolejne „drapacze chmur” znajdują się w budowie oraz w planach. Z tych drugich część chyba jednak nie powstanie nigdy, lub nieprędko.
Upałom sięgającym w lecie 55 stopni C w cieniu w dzień i blisko 40 stopni C w nocy towarzyszy bowiem ogromna wilgotność powietrza powodująca, że oddychanie jest trudne, a klimatyzacja pochłaniająca większość energii, stosowana jest wszędzie.
Budowana przez sześć lat Wieża – bo to oznacza po arabsku „Burj” – kosztowała aż 4,1 mld dolarów. Otaczający ją cały kompleks Downtown Burj Dubai, z zaplanowanymi w nim innymi, niższymi wieżowcami ma kosztować 20 mld dolarów.
Kraje te są bardzo zróżnicowane pod względem obszaru, liczby ludności, zamożności, a nawet stosunku do dominującego islamu. Miały różną historię, ale podobne warunki naturalne: w większości dominują obszary pustynne i górskie, z dostępem jednak do morza.
Nazwa stolicy prowincji Syczuan – miasta Chengdu – co w tłumaczeniu znaczy Doskonała Metropolia, nic nie mówi przytłaczającej większości z nas. A miasto liczy, wraz z przedmieściami, prawie 10 milionów mieszkańców i szczyci się ponad 23 wiekami historii.
Populacja pandy powoli jednak wzrasta, chociaż nadal jest to gatunek zagrożony. W Chinach robi się wiele, aby go zachować. Na terenie całego kraju utworzono 12 rezerwatów, w których zwierzęta te żyją na wolności pod ścisłą ochroną.
Na przełęczy Selim w Kaukazie znajduje się najlepiej zachowany zajazd kupiecki na terenie Armenii. Karawanseraj ten zbudowano w 1332 roku. Zatrzymujący się tu podróżni mieli dach nad głową i byli chronieni przed rabusiami.
Od 15 lat niepodległy Uzbekistan, ma obszar o jedną trzecią większy niż Polska, a na nim w przeszłości znajdowały się m.in. starożytne państwa Baktrii, Sogdiany, Persji i Chorezmu. Wędrowały przez nie kupieckie karawany...
Gigantyczny, 71-metrowej wysokości, dziś największy na świecie posąg Da Fo – Wielkiego Buddy, znajduje się w prowincji Syczuan, w południowo-zachodnich Chinach, w pobliżu 3,5-milionowego przemysłowego miasta Le Shan.
Do początku lat 90. XX w. budynek kościelny był wykorzystywany – i dostosowywany do kolejnych potrzeb – m.in. jako hotel robotniczy fabryki kabli i szkoły akuszerek, później na biura i magazyn techniki medycznej, wreszcie opuszczony.
