Jeśli przybędziemy do Berna pociągiem, zwiedzanie miasta zacząć można z placu Bubenberg. Stąd prosta droga wiedzie od końca do początku terytorialnego rozwoju starego Berna. Szlak przebiega niemal dokładnie środkiem miasta.
Velehrad jest jednym z czterech katolickich sanktuariów na świecie którym papież Jan Paweł II ofiarował Złote Róże. Jest to miejsce kultu, a zarazem zespół zabytków z ciekawymi, a mało u nas znanymi związkami z Polską i Polakami.
Dolina Olczyska jest niewielką dolinką pomiędzy Nosalem a Wielkim Kopieńcem we wschodniej część regli zakopiańskich. Prowadzi tam szlak zielony od Jaszczurówki, dzielnicy Zakopanego przy drodze do Morskiego Oka.
Velehrad związany jest z misjonarską działalnością „Apostołów Słowian” – świętych braci Cyryla i Metodego, którzy wiarę chrześcijańską szerzyli na terenie ówczesnego Państwa Wielkomorawskiego.
Śmiało rzec można, że Berno jest miastem wymarzonym, stworzonym do tego, aby się po nim powałęsać. Aby przedreptać wyłożone brukiem uliczki i zanurkować w sławne podcienia. Jest jednym z najlepiej zachowanych średniowiecznych zespołów zabytkowych – zwartym, harmonijnym i – dużym.
Toporowa Cyrhla to najwyżej położona dzielnica Zakopanego. Nazwa osiedla pochodzi od nazwiska górali Toporów, dawnych właścicieli polany. Z kolei Cyrhla wywodzi się od czynności zwanej cyrhleniem czyli obijaniem kory z drzewa, aby uschło.
Kruja (po albańsku Krujë) to najświętsze z historycznych miejsc dla Albańczyków. To w tym zamku, w 1405 roku, urodził się największy ich bohater wszechczasów Jerzy Kastriota Skanderbeg. A potem bronił go przed Turkami.
Opactwo gości ponad milion zwiedzających rocznie. Królowie, królowe, mężowie stanu, żołnierze, poeci, kapłani, bohaterowie i łotrzy – Opactwo Westminster to żywy obraz brytyjskiej historii.
Właściwie jedynym powodem, dla którego warto przyjechać do albańskiego Lezhë – i to tylko, jeżeli przebywa się gdzieś w pobliżu – jest jego przeszłość. W 1444 roku zawiązano tu ważną w dziejach Albanii ligę feudałów pod przewodnictwem bohatera narodowego Gjorgji Kastrioti Skanderbega.
Słabe, nieurodzajne tereny w Dolinie Baryczy, pokryte gęstymi lasami, zagospodarowali w przeszłości (od XIII w.) Cystersi, budując stawy i wprowadzając hodowlę ryb. Dziś dawne jazy, przepusty i michy – zabytki techniki – nie konserwowane, niszczeją.
