-
Hranice
O poszukiwaniu dna i przekraczaniu granicRzeczywista głębokość wciąż pozostaje zagadką. Krążą legendy, że nie ma dna. Stojąc nad przepaścią, patrzymy w głąb miejsca, którego człowiek wciąż nie potrafi do końca zmierzyć.
-
Cadaques
Ulubione miasteczko Salvadora DaliCadaques odwiedzają licznie głównie jednodniowi turyści. Ale nie brak również chętnych na dłuższe wypoczynkowe pobyty, gdyż jest to świetny punkt wypadowy w malownicze miejsca na półwyspie i całym wschodnim wybrzeżu.
-
Borowa
Po „drodze przez mękę” widoki z wieżyPo pokonaniu 90 schodków wijących się spiralnie wychodzimy na wysokość 15 m. nad poziom gruntu, gdzie znajduje się taras widokowy. Nawet przy nienajlepszej pogodzie zobaczymy Góry Kamienne, Sowie, Masyw Ślęży a może i więcej.
-
Brno
Powolna podróż przez kolejne epokiBrno można zwiedzać na dwóch poziomach. Pod historycznym centrum rozciąga się sieć średniowiecznych piwnic, magazynów, studni i schronów. A miastem dominuje potężna twierdza Špilberk, którą nazywano “więzieniem narodów”.
-
Waligóra
Sapiąc, z pokorą, na szczytNie ma tu jednej drogi, bo każdy w lesie wydeptuje własne zakosy. Wystające kamienie, gołe korzenie, które czasem służą wsparciem dla nóg i rąk, wreszcie luźne, osypujące się kamyczki, mielące się pod nogami...
-
Kaliskie
Grzyby, grzybki… GrzybobranieW lesie można obserwować nadchodząca zimę po odlatujących ptakach ale i po rosnących grzybach. Takim przykładem późnych grzybów są np. podgrzybki na grubej nóżce i z ciemnobrązowymi łebkami.
-
Mazury
Jesienna wyprawa we dwojeMazury przywitały nas ulewą utrudniającą rozkoszowanie się posezonowym klimatem tej krainy. Ale turystyczna dusza wygrała wewnętrzną walkę z niesprzyjającymi warunkami...
-
Dąbki
Wieś wypoczynkowa kurortemDąbki są uzdrowiskiem od 2007 r. Na status uzdrowiska wpłynął mikroklimat zawierający w powietrzu jod i olejki eteryczne z lasów sosnowych. Brak też przemysłu w okolicy.
-
Wrocław
Co udało mi się zwiedzić w 12 godzinZapraszam na krótką relację z jednodniowej wycieczki z Gdańska do stolicy Dolnego Śląska. Polecam ją każdemu turyście, któremu niestraszne intensywne tempo zwiedzania (choć zdecydowanie przydałyby się dodatkowe dwa-trzy dni).
-
Tervuren
Nowa narracja o kolonialnej przeszłościStała ekspozycja Muzeum Afryki Środkowej warta jest poświecenia jej większej uwagi. Dzisiaj zniknęły z niej niechlubne artefakty ukazujące supremację białego człowieka. Mamy za to rozbudowaną faktografię.
Na grzyby
Wszystko wskazuje na to, ze sezon w pełni. Grzyby przy drogach, grzyby na bazarkach… Na pewno są i w lesie. Tylko gdzie? Ruszamy na poszukiwanie. Mamy tu dla Was tuzin propozycji.
W tutejszym Textilmuseum, czyli Muzeum Włókiennictwa łatwo sobie uświadomić, w jak znacznym stopniu manufaktury włókiennicze wpłynęły na rozwój miasta. I jak bardzo do jego dobrobytu przyczyniła się produkcja haftowanych zasłon i firanek.
Ostatecznie powstała budowla w stylu eklektycznym z dwiema wieżami w narożnikach. W kolejnych latach ratusz powiększano i przebudowywano.
W październiku 1954 roku, Triest ponownie i teraz już definitywnie złączył się ze swą włoską macierzą. Z tej okazji główny plac miejski, szeroko i bezpośrednio otwarty na morze otrzymał miano Piazza Unit? d'Italia.
Trzynaście tablic wandale uszkodzili dzień przed ich odsłonięciem. Te najbardziej zniszczone miasto usunęło od razu. Kolejne wykruszały się z czasem i stopniowo je demontowano. Także tej jesieni.
W 1960 roku odbyły się tu uroczystości inaugurujące ogólnopolskie obchody Tysiąclecia Państwa Polskiego. W latach siedemdziesiątych tamtego wieku ostatecznie przywrócono romański charakter świątyni.
Bo jak można inaczej, niż mordercą zwierząt, nazwać człowieka, który dla przyjemności, „z myśliwskiej pasji”, pozbawił ich – dziko żyjących – życia, według wiarygodnych źródeł, ponad 300 000 (!!! – to nie błąd). Z czego ponad połowę polecił wypchać.
Jak się ocenia, w żadnym innym pocysterskim kościele klasztornym w Europie nie zachowało się tyle oryginalnego wyposażenia, co w Doberan. Konsekracja bazyliki nastąpiła w 1368 r.
Dziś pozostało w Sankt Gallen tylko kilka firm kontynuujących tradycje dawnych zakładów hafciarskich, w porównaniu z XIX stuleciem właściwie garstka. Ale jakże znacząca w świecie mody! Tutejsze tkaniny mają wciąż wysoką markę.
Na Cmentarzu Montparnasse wymienia się ponad 150 nazwisk polskich emigrantów i ich potomków, często urodzonych już we Francji. Spoczywają w grobach indywidualnych i grobowcach rodzinnych oraz w grobach zbiorowych.
Po tym jak arcyksiężna Zofia z Wittelsbachów, żona Franciszka Karola, wyleczyła się z niepłodności i miała 6 dzieci, kurort stał się jednym z najchętniej odwiedzanych w monarchii Habsburgów.
