-
Reszel
Ostatnia czarownica i próba glampinguCzy rzeczywiście więc była czarownicą? A może nieszczęśliwie zakochana kobieta cierpiała na zaburzenia psychiczne lub została niesłusznie oskarżona?
-
Budapeszt
Pomnik rozebrany i… zrekonstruowanyTu w Budapeszcie był wyjątkowy przypadek. W latach 2000-02 pomnik żołnierzy radzieckich został tymczasowo rozebrany, bo pod placem budowano parking podziemny. Następnie obelisk zrekonstruowano.
-
Chełmiec
Drogą krzyżową do niby-ruinyW wyniku pomiarów z 2020 r. Chełmiec skurczył się o 19 m. Skąd aż taki błąd? Popełnili go jeszcze w XIX w. niemieccy geodeci – założyli punkt triangulacyjny na tarasie wieży widokowej. A polscy kartografowie przenieśli dane z dawnych map.
-
Hranice
O poszukiwaniu dna i przekraczaniu granicRzeczywista głębokość wciąż pozostaje zagadką. Krążą legendy, że nie ma dna. Stojąc nad przepaścią, patrzymy w głąb miejsca, którego człowiek wciąż nie potrafi do końca zmierzyć.
-
Cadaques
Ulubione miasteczko Salvadora DaliCadaques odwiedzają licznie głównie jednodniowi turyści. Ale nie brak również chętnych na dłuższe wypoczynkowe pobyty, gdyż jest to świetny punkt wypadowy w malownicze miejsca na półwyspie i całym wschodnim wybrzeżu.
-
Borowa
Po „drodze przez mękę” widoki z wieżyPo pokonaniu 90 schodków wijących się spiralnie wychodzimy na wysokość 15 m. nad poziom gruntu, gdzie znajduje się taras widokowy. Nawet przy nienajlepszej pogodzie zobaczymy Góry Kamienne, Sowie, Masyw Ślęży a może i więcej.
-
Brno
Powolna podróż przez kolejne epokiBrno można zwiedzać na dwóch poziomach. Pod historycznym centrum rozciąga się sieć średniowiecznych piwnic, magazynów, studni i schronów. A miastem dominuje potężna twierdza Špilberk, którą nazywano “więzieniem narodów”.
-
Waligóra
Sapiąc, z pokorą, na szczytNie ma tu jednej drogi, bo każdy w lesie wydeptuje własne zakosy. Wystające kamienie, gołe korzenie, które czasem służą wsparciem dla nóg i rąk, wreszcie luźne, osypujące się kamyczki, mielące się pod nogami...
-
Kaliskie
Grzyby, grzybki… GrzybobranieW lesie można obserwować nadchodząca zimę po odlatujących ptakach ale i po rosnących grzybach. Takim przykładem późnych grzybów są np. podgrzybki na grubej nóżce i z ciemnobrązowymi łebkami.
Zapal świeczkę…
To dni w naszym kraju niezwykłe. Odwiedzamy groby bliskich, palimy świeczki znanym i nieznanym. Zaciągamy honorowe warty i odkrzaczamy zapomniane mogiły. Zapraszamy też na wirtualną wycieczkę po wielkich nekropoliach i maleńkich cmentarzykach. Opisaliśmy tu dla Was ponad 360 ciekawych miejsc.
Korzystając z bezcłowej strefy panowie obrali kierunek na alkoholowe wyroby, panie spotkały się w perfumeriach. Powrót był wesoły i pachnący, a wrażenia… Warto zobaczyć raz, żeby wiedzieć, że nie muszę tu już wracać.
Centrum Szczecina się wypełnia. Wypełniły miejsca zagospodarowane przez bez mała 70 lat bylejakością. I dobrze, że obok gmachów o funkcjach handlowych czy biurowych, powstaje również coś dla ducha, coś do spacerów szlakiem turystycznym po mieście.
Nie ma możliwości opisać wszystkich pomników, ale chociaż kilka… Kieruję się do najstarszych kwater z tablicami epitafijnymi z lat 1804-30.Wiele tu pomników z tego okresu. Większość z nich jest już odnowiona...
Trudno uwierzyć, że niegdyś było to miasto ważne w naszej historii, do którego zjeżdżali królowie, książęta i papiescy legaci. A tutejsze opactwo należało do najbogatszych instytucji kościelnych na Mazowszu.
Upamiętnianie niemieckich żołnierzy poległych na frontach I wojny światowej było powszechne. Prochy większości z nich spoczywają daleko od rodzin i ziemi ojczystej. Fundowane były z potrzeby serca rodzin i środowiska.
Aleja zaczyna się placem Katalońskim (Plaça de Ctalunya), a po ok. 1200 metrach do nie dawna kończyła się monumentem-kolumną Krzysztofa Kolumba; kilka lat temu Ramblę przedłużono o molo wchodzące w morze na terenie Starego Portu.
Obecnie na Rakowicach znajdują się Stary Cmentarz i Nowy Cmentarz przy ulicy Prandoty. Oddzielone są od siebie tą ulicą. Na Starym Cmentarzu wyodrębnić można: cywilny, wojskowy i Aleję Zasłużonych.
Wewnątrz twierdzy akermańskiej były cztery dziedzińce, a w najwyższym i najbardziej nieodstępnym miejscu – cytadela. Nazywana była Zamkiem Genueńskim, gdyż jego wznoszenie zapoczątkowali jeszcze Genueńczycy.
W traktacie zapisano, iż robotnicy nie będą uczestniczyć w żadnych operacjach wojennych, lecz wykonywać prace rolne i infrastrukturalne. Od 1917 r. do końca wojny przybyło ich do Francji 96 tysięcy.
Obecnie cmentarz jest w tragicznym stanie! Jego upadek trwa od wielu lat. Część zniszczyli już Niemcy w 1942 roku. Największych jednak zniszczeń dokonano w czasie rozbudowy dawnej ulicy Telewizyjnej.
