Wysoka wieża, zanim wybudowano wspomnianą latarnię w sąsiedniej wsi Gąski, stanowiła punkt orientacyjny dla żeglujących na Bałtyku. Wieś leży bowiem zaledwie trzy kilometry od brzegu morza.
W piwnicach jest kawiarnia a na piętrze sala balowa i małe salki konsumpcyjne. W sali balowej umieszczono portret Ignacego Krasickiego. Pałac można oglądać, a po parku pospacerować.
Kościół zbudowany został w XIV w, a więc jeszcze przed Reformacją. Jest murowany z cegły o układzie wendyjskim i gotyckim oraz z kamieni polnych. Do wnętrza wchodzi się przez portal ostrołukowy. Zachowały się tam barokowe elementy wystroju.
Na osiemnastowieczny zespół pałacowo-parkowy składają się pałac książęcy, oficyna dworska, pałac letni, dworek myśliwski, domek ogrodnika, spichlerz, rządcówka, stajnia z wozownią, strażnice (czerwona i żółta kordegarda).
W aranżowanych dziewiętnastowiecznych wnętrzach można poznać i prześledzić codzienne życie fabryki. Fotografie, dokumenty, etykiety, butelki o unikatowych kształtach, kielichy degustacyjne pozwalają wrócić w tamten czas.
Na skwerku w rynku widzę pomnik poświęcony milicjantom poległym w 1946 roku. Obok budynek ratusza. Został zbudowany w 1896 roku w stylu eklektycznym. Klucząc między ulicami, mijamy synagogę i dochodzimy do cmentarza żydowskiego...
W latach 1999-2000 na rynku prowadzono badania archeologiczne. Ujawniły one cenne relikty dawnej infrastruktury miejskiej: wodociągi, kramy kupieckie, studnie kanały ściekowe i fragmenty dwóch okazałych budowli. Długo trwała dyskusja, co z tym począć wreszcie... zasypano.
Szyb Maciej łączy dziedzictwo przemysłowe i kulinaria. To jedyny obiekt w województwie śląskim, który znajduje się jednocześnie na Szlaku Zabytków Techniki oraz Szlaku „Śląskie Smaki”.
Muzeum Podkarpackie najbardziej znane jest z unikatowej kolekcji lamp naftowych, ale to nie jedyne tutejsze skarby. Ekspozycje zaskakują różnorodnością, są zbiory archeologiczne, największa w Polsce kolekcja szkła artystycznego.
Dziś niewiele zostało po Smolniku, który po II wojnie światowej znalazł się w granicach ZSRR. W 1951 roku wrócił do Polski. Mieszkańców przesiedlono na Ukrainę. Zabudowania wsi i dzwonnicę stopniowo rozebrano. Cerkiew przetrwała.
